Surah An-Naml — Aya 2

Ma’anonin Kalmomi:

• هُدًى: shiryuwa zuwa ga gaskiya da kuma nisantar ɓata.
• بُشْرَىٰ: bushara da albishir, wato labari mai daɗi.
• لِلْمُؤْمِنِينَ: ga waɗanda suka yi imani da Allah da Manzonsa, kuma suka tabbatar da wannan imani a cikin ayyukansu.

Fassarar Aya:

Wadannan ayoyi na Alkur’ani mai girma suna shiryar da mutane zuwa ga hanya madaidaiciya, wadda za ta kai su ga nasara a duniya da kuma a lahira. Suna kuma bushara mai daɗi ga muminai, wato waɗanda suka gaskata da Allah da Manzonsa, kuma suka bi wannan littafi mai albarka. Su ne waɗanda suke tsayar da sallah yadda ya kamata, tare da cika dukkan sharuɗɗanta da rukuntanta, kuma suna bayar da zakka ga waɗanda suka cancanta, kuma suna da yaƙini game da ranar lahira da abin da ke cikinta na lada da azaba. Wannan bushara ita ce samun alheri da rahamar Allah, da kuma shiga Aljanna a lahira.

Fannoni da Darussa da Aka Fito da Su:

1. Alkur’ani mai girma shi ne tushen shiryuwa ga dukan al’umma, kuma babu wani littafi da zai iya jagorantar mutum zuwa ga alheri kamar shi.
2. Imani da Allah da Manzonsa shine mabuɗin samun bushara a duniya da lahira, kuma wannan imani dole ne ya kasance tare da aiki da abin da Alkur’ani ya koyar.
3. Tsayar da sallah da bayar da zakka suna daga cikin manyan ayyukan da suke tabbatar da imani, kuma suna jawo rahamar Allah ga mumini.
4. Yaƙini da ranar lahira yana sa mumini ya kasance mai himma a cikin ibada, kuma yana nisantar da shi daga son rai da zunubai.
5. Busharar Alkur’ani ba ta taƙaita ga wani lokaci ko wuri ba, amma tana ga dukan muminai har zuwa ranar kiyama, wanda hakan ke ƙara wa musulmi ƙauna da himma ga wannan littafi mai albarka.