Сураи Ан-Намль — Оят 3

1. Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

• يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ: намозро барпо медоранд, яъне онро бо ҳамаи шартҳо, рукнҳо ва ваҷибаҳояш дар вақти муайяншуда иҷро мекунанд.
• يُؤْتُونَ الزَّكَاةَ: закотро медиҳанд, яъне ҳиссаи муқарраршудаи молро ба касоне, ки Худованд муайян кардааст, месупоранд.
• بِالْآخِرَةِ: ба охират, яъне ба ҳаёти баъд аз марг.
• يُوقِنُونَ: яқин доранд, боварии қатъӣ ва бешубҳа доранд.

1. Тафсири оят:

Ин оят сифатҳои он мӯъминонеро баён мекунад, ки ба роҳи наҷот дар дунё ва охират ҳидоят ёфтаанд ва ба подоши некӯ мужда дода шудаанд. Онҳо касоне ҳастанд, ки:

Намозро ба таври комил барпо медоранд — бо риояи ҳамаи шартҳо, рукнҳо ва ваҷибаҳои он, дар вақтҳои муайяншуда ва бо хузуъ ва ихлос.

Закотро аз молҳои худ месупоранд — онро ба касоне медиҳанд, ки Худованд барои онҳо муайян кардааст, то ҳаққи онҳоро адо намоянд ва дилҳояшонро пок созанд.

Ва онҳо ба охират яқини қатъӣ доранд — баъд аз марг зинда мешаванд ва ба подошу ҷазои аъмоли худ — биҳишт ё дӯзах — боварӣ доранд. Ин яқин ва боварӣ ба онҳо қувваи рӯҳӣ мебахшад, ки дар иҷрои ибодатҳо устувор бошанд ва аз гуноҳҳо дурӣ ҷӯянд.

Пас, ин оят мӯъминони ростқавлро тавсиф мекунад, ки ҳам ҳуқуқи Худовандро адо мекунанд (намоз) ва ҳам ҳуқуқи бандагони Худоро (закот), ва дилҳояшон ба охират боварӣ дорад. Чунин одамон дар дунё ва охират комёб мешаванд.

1. Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд ва одамонро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:

• Намоз ва закот ду сутуни муҳими дин ҳастанд, ки ҳаёти инсонро дар дунё ва охират обод мекунанд.
• Намоз робитаи банда бо Парвардигорашро мустаҳкам мекунад ва дилро ором месозад.
• Закот ҳамдардӣ, саховат ва адолати иҷтимоиро дар ҷомеа паҳн мекунад ва фақиронро дастгирӣ менамояд.
• Яқин доштан ба охират инсонро ба некӯкорӣ ва дурӣ аз бадӣ ташвиқ мекунад, зеро медонад, ки ҳар амали ӯ ҳисоб хоҳад шуд.
• Ин оят нишон медиҳад, ки ислом дини амал ва масъулият аст, на танҳо гуфтор; ва ҳар касе ин сифатҳоро дар худ муҷассам созад, ба роҳи наҷот ва комёбӣ расидааст.
• Қуръон роҳи равшани саодатро нишон медиҳад ва ба мо меомӯзад, ки чӣ гуна бояд зиндагӣ кунем, то дар дунё ором ва дар охират бахтиёр бошем.