سورت قصص — آیت 16

د کلمو معناګانې:

• ظَلَمْتُ نَفْسِي: ما پر خپل ځان ظلم وکړ (يعنې ما هغه ګناه وکړه چې تا په هکله يې حکم نه و کړی).
• فَاغْفِرْ لِي: نو زما بخښنه وکړه.
• فَغَفَرَ لَهُ: نو الله هغه وبخښه.
• الْغَفُورُ الرَّحِيمُ: ډېر بخښونکی، ډېر مهربان.

تفسیر:

کله چې حضرت موسى عليه السلام پوه شو چې هغه په ناڅاپي ډول يو قبطي (مصري) سړی وژلی دی، نو سمدلاسه يې له خپل څښتن څخه وبخښه وغوښته. هغه وويل: "اى زما ربه! ما پر خپل ځان ظلم وکړ، ځکه ما هغه څوک وواژه چې تا ماته د هغه د وژلو اجازه نه وه راکړې. نو ته زما دا ګناه وبخښه." الله تعالی د هغه دا دعا قبوله کړه او وبخښه يې. دا د الله تعالی د رحمت او فضل څرګندونه ده چې هغه د خپلو بندګانو ګناهګاران بخښي، په ځانګړې توګه هغه څوک چې په رښتيا له زړه توبه وباسي او د خپلې ګناه اعتراف وکړي. الله تعالی ډېر بخښونکی او ډېر مهربان دی، نو هغه د خپل بنده موسى عليه السلام توبه قبوله کړه او وبخښه يې.

فايدې:

1. د ګناه اعتراف او د الله له حضور څخه د بخښنې غوښتل د مؤمن صفت دی. موسى عليه السلام سره له دې چې پيغمبر و، بيا هم يې د خپلې ګناه اعتراف وکړ او له الله يې وبخښنه وغوښته.
2. الله تعالی ډېر بخښونکی دی؛ هر څوک چې په رښتيا توبه وباسي، الله يې بخښي، که څه هم ګناه يې لویه وي.
3. د الله رحمت د هغه له غضب څخه مخکې دی، او هغه د خپلو بندګانو په توبه خوشحاله کېږي.
4. دا آيت موږ ته هڅونه راکوي چې کله څه ګناه وکړو، نو سمدلاسه له الله څخه وبخښنه وغواړو او په خپلې ګناه کې ځنډ ونه کړو، ځکه الله بخښونکی او مهربان دی.