ซูเราะฮฺ อัล-กอศ็อศ — อายะฮฺ 16

คำอธิบายความหมายคำศัพท์:

• ظَلَمْتُ نَفْسِي (ฉันได้อธรรมต่อตัวฉันเอง): หมายถึง การที่ท่านนบีมูซาได้กระทำความผิดต่อตนเองด้วยการฆ่าชายชาวคิฏฏี (ชาวคอปติก) โดยที่อัลลอฮ์มิได้ทรงบัญชาให้กระทำ
• فَاغْفِرْ لِي (ขอทรงอภัยให้ฉัน): ขอให้พระองค์ทรงลบล้างโทษของความผิดนี้
• الْغَفُورُ (ผู้ทรงอภัยยิ่ง): ผู้ทรงอภัยบาปทั้งหลายของปวงบ่าว
• الرَّحِيمُ (ผู้ทรงเมตตาเสมอ): ผู้ทรงเอ็นดูเมตตาต่อปวงบ่าวของพระองค์

คำอธิบายตีความ:

เมื่อท่านนบีมูซาได้สังหารชายชาวคิฏฏีโดยไม่ได้ตั้งใจและไม่ได้รับพระบัญชาจากอัลลอฮ์ ท่านก็รู้สึกสำนึกผิดและกลับเนื้อกลับตัวต่อพระเจ้าของท่าน ท่านได้กล่าววิงวอนด้วยความถ่อมตนว่า “โอ้พระเจ้าของฉัน แท้จริงฉันได้อธรรมต่อตัวฉันเองด้วยการฆ่าชายคนนั้น ซึ่งเป็นการกระทำที่ฉันไม่ได้รับอนุญาต ดังนั้นขอพระองค์ทรงอภัยโทษให้แก่ฉันด้วยเถิด” พระองค์จึงทรงตอบรับการวิงวอนของท่านและทรงอภัยโทษให้แก่ท่าน เพราะแท้จริงพระองค์คือผู้ทรงอภัยยิ่งต่อบาปทั้งหลายของปวงบ่าว และทรงเมตตาต่อพวกเขาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

บทเรียนและคุณประโยชน์ที่ได้รับ:

1. การสำนึกผิดและการวิงวอนขออภัยต่ออัลลอฮ์เป็นหนทางสู่การอภัยโทษ แม้แต่ท่านนบีมูซาซึ่งเป็นศาสนทูตผู้ยิ่งใหญ่ก็ยังต้องวิงวอนขออภัยเมื่อพลั้งพลาด ดังนั้นเราทุกคนยิ่งต้องรีบกลับเนื้อกลับตัวต่อพระองค์เมื่อได้กระทำความผิด
2. อัลลอฮ์ทรงเปิดประตูแห่งการอภัยโทษไว้กว้างสำหรับปวงบ่าวของพระองค์ พระองค์ทรงพร้อมที่จะอภัยให้แก่ผู้ที่สารภาพผิดและวิงวอนขออภัยจากพระองค์อย่างจริงใจ
3. การยอมรับความผิดและไม่แก้ตัวเป็นคุณธรรมอันสูงส่ง ท่านนบีมูซาไม่ได้กล่าวแก้ตัวหรือหาเหตุผลมาสนับสนุนการกระทำของตน แต่กลับยอมรับอย่างตรงไปตรงมาว่าท่านได้อธรรมต่อตนเอง
4. พระนาม “อัล-เฆาะฟูร” (ผู้ทรงอภัยยิ่ง) และ “อัร-เราะฮีม” (ผู้ทรงเมตตาเสมอ) เป็นเครื่องยืนยันว่าความเมตตาของอัลลอฮ์นั้นกว้างใหญ่ไพศาลเหนือกว่าความผิดของปวงบ่าว ดังนั้นอย่าให้ใครหมดหวังในความเมตตาของพระองค์ ไม่ว่าเขาจะทำผิดมากเพียงใดก็ตาม