Surah Ali Imran — Talata 142

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Am hasibtum: O iniisip ba ninyo?
• Wa lamma ya‘lam Allah: At hindi pa nalalaman ni Allah (sa paraang nakikita ng mga tao) — ibig sabihin, hindi pa nasusubok.
• Alladhīna jāhadū minkum: Yaong mga nakipaglaban (nakipag-jihad) sa landas ni Allah mula sa inyo.
• Wa ya‘lam al-ṣābirīn: At nalalaman Niya ang mga matitiyaga (mga nagtitiis sa labanan at pagsubok).

Interpretasyon ng Talata:

O mga Kasamahan ni Propeta Muhammad (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala), inakala ba ninyo na kayo ay papasok sa Paraiso nang hindi muna kayo sinusubok ng Allah sa pamamagitan ng pakikipaglaban at mga pagsubok? Hindi mangyayari ang inyong pagpasok dito hangga't hindi kayo nasusubok. Sa pamamagitan ng pagsubok na ito, malalaman ni Allah — sa paraang nakikita ng mga tao at hayag sa kanila — kung sino sa inyo ang tunay na nakipaglaban sa Kanyang landas, at kung sino ang mga matiyaga na nagtitiis sa pakikipaglaban sa mga kaaway at sa mga hirap na dumarating sa kanila. Ang talatang ito ay nagpapahiwatig na ang Paraiso ay hindi nakakamit sa pamamagitan lamang ng pagnanais o pag-angkin ng pananampalataya, kundi sa pamamagitan ng tunay na pagsisikap, pagtitiyaga, at pagtitiis sa mga pagsubok.

Mga Aral na Mapupulot:

• Ang Paraiso ay isang marangal na gantimpala na hindi nakakamit nang walang pagsisikap at pagsubok; ito ay para sa mga taos-pusong nagpapatunay ng kanilang pananampalataya sa pamamagitan ng pagkilos.
• Ang mga pagsubok at paghihirap sa buhay ay hindi tanda ng pagkapoot ng Allah, bagkus ito ay paraan upang maiangat ang antas ng mananampalataya at upang makilala ang mga tapat mula sa mga nagpapanggap.
• Ang pagtitiyaga (sabr) ay isang dakilang katangian na minamahal ng Allah, at ito ay susi sa tagumpay sa Kanyang harapan.
• Ang Islam ay nagtuturo sa atin na ang tunay na tagumpay ay dumarating pagkatapos ng pagsubok, at ang bawat paghihirap na dinaranas natin sa landas ng katuwiran ay may malaking gantimpala mula sa Allah.