Сураи Аль Имран Оят 15 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бигӯ: «Оё шуморо ба чизҳое беҳтар аз инҳо огоҳ кунам?»…

Аль Имран · 15/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

۞ قُلْ أَؤُنَبِّئُكُم بِخَيْرٍ مِّن ذَٰلِكُمْ ۚ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَأَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَرِضْوَانٌ مِّنَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ ۝١٥

🔤 Transliteration

Qul a`unabbi `ukum bikhairim min zaalikum; lillazeenat taqaw `inda Rabbihim jannaatun tajree min tahtihal anhaaru khaalideena feehaa wa azwaajum mutahharatunw wa ridwaanum minal laah; wallaahu baseerum bil`ibaad

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Бигӯ: «Оё шуморо ба чизҳое беҳтар аз инҳо огоҳ кунам?» Барои онон, ки парҳезгорӣ пеша кунанд, дар назди Парвардигорашон биҳиштҳоест, ки наҳрҳо дар он равон аст. Инон бо занони покиза дар айни хушнудии Худо ҷовидона дар он ҷо хоҳанд буд. Ва Худо аз ҳоли бандагон огоҳ аст:

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

أَؤُنَبِّئُكُم: Оё шуморо хабар диҳам?
بِخَيْرٍ مِّن ذَٰلِكُمْ: Ба чизе беҳтар аз он чизҳо?
اتَّقَوْا: Парҳезгорӣ карданд (аз ҳаром ва гуноҳ худдорӣ намуданд).
جَنَّاتٌ: Бӯстонҳо.
تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ: Аз зери қасрҳо ва дарахтонашаҳрҳо ҷорӣ мешаванд.
خَالِدِينَ: Ҷовидон мондагон.
أَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ: Ҳамсарони покиза.
رِضْوَانٌ: Хушнудӣ ва ризоият.
بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ: Ба бандагонаш биност.

Тафсири оят:

Худованд ба Паёмбараш (с) мефармояд: «Эй Паёмбар, ба мардум бигӯ: оё шуморо аз чизе огоҳ кунам, ки беҳтар ва арзишмандтар аз он лаззатҳо ва неъматҳои зудгузари дунёст, ки барои мардум ороста шудаанд?» Он чиз барои касонест, ки аз Худо тарсида, аз гуноҳ худдорӣ карда ва амрҳои Ӯро ба ҷо овардаанд. Барои онҳо назди Парвардигорашон бӯстонҳоест, ки аз зери қасрҳо ва дарахтонашон дарёҳо ҷорӣ мешаванд. Онҳо дар он бӯстонҳо ҷовидона хоҳанд монд ва ҳеҷ гоҳ наме میرand ва нест намешаванд. Дар он ҷо ҳамсарони покизае доранд, ки аз ҳар гуна олудагӣ, беморӣ ва ахлоқи бад пок ҳастанд. Ва болотар аз ҳамаи ин неъматҳо, ризоият ва хушнудии Худованд аст, ки ҳамеша бар онҳо хоҳад буд ва ҳеҷ гоҳ аз онҳо норозӣ намешавад. Худованд ба ҳолат ва аҳволи бандагонаш биност ва ҳеҷ чиз аз Ӯ пӯшида нест. Ӯ ҳар касро мувофиқи амалаш ҷазо хоҳад дод: некӯкоронро бо неъмат ва бадкоронро бо азоб.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят ба инсон нишон медиҳад, ки неъматҳои охират беҳтар ва бартар аз лаззатҳои гузарои дунёст.
Парҳезгорӣ ва тақво роҳи расидан ба ин неъматҳои ҷовидонӣ аст.
Худованд барои бандагони парҳезгораш бӯстонҳои ҷовидонӣ, ҳамсарони покиза ва ризоияти худро ваъда додааст, ки ин бузургтарин мукофот аст.
Ин оят ба инсон умед мебахшад, ки агар дар дунё аз гуноҳ худдорӣ кунад ва ба Худо итоат намояд, ба саодати абадӣ хоҳад расид.
Худованд ба бандагонаш биност ва ҳеҷ амалеро беподош намегузорад, ки ин ба инсон эҳсоси адолат ва умедворӣ мебахшад.
Ин оят даъват мекунад, ки инсон ба ҷои пайравӣ аз хоҳишҳои нафсӣ ва лаззатҳои зудгузар, ба сӯи тақво ва амалҳои некӯ рӯй оварад, то ба неъматҳои ҷовидонӣ ва ризоияти Худо ноил гардад.

📜 Оят 13-17 — Сураи Аль Имран

13قَدْ كَانَ لَكُمْ آيَةٌ فِي فِئَتَيْنِ الْتَقَتَا ۖ فِئَةٌ تُقَاتِلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَأُخْرَىٰ كَافِرَةٌ يَرَوْنَهُم مِّثْلَيْهِمْ رَأْيَ الْعَيْنِ ۚ وَاللَّهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهِ مَن يَشَاءُ ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّأُولِي الْأَبْصَارِ

Дар он ду гурӯҳ, ки ба ҳам расиданд, барои шумо ибрате буд: Гурӯҳе дар роҳи Худо меҷангиданд ва гурӯҳе дигар кофир буданд. Ононро ба чашми худ дучандони хеш медиданд. Худо ҳар касро, ки бихоҳад, ёрӣ диҳад. Ва соҳибназаронро дар ин ибратест!

14زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوَاتِ مِنَ النِّسَاءِ وَالْبَنِينَ وَالْقَنَاطِيرِ الْمُقَنطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْأَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ۗ ذَٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ وَاللَّهُ عِندَهُ حُسْنُ الْمَآبِ

Дар чашми мардум ороиш ёфтааст ишқ ба орзуҳои нафсонӣ ва дӯст доштани занону фарзандон ва ҳамёнҳои зару сим ва аспони нишонадор ва чорпоён ва зироат. Ҳамаи инҳо матоъи зиндагии инҷаҳонӣ ҳастанд, дар ҳоле, ки бозгаштангоҳи хуб назди Худост!

15۞ قُلْ أَؤُنَبِّئُكُم بِخَيْرٍ مِّن ذَٰلِكُمْ ۚ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَأَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَرِضْوَانٌ مِّنَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ

16الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا إِنَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ

Касоне, ки мегӯянд: «Эй Парвардигори мо, имон овардем. Гуноҳони моро биёмурз ва моро аз азоби оташ ҳифз кун»;

17الصَّابِرِينَ وَالصَّادِقِينَ وَالْقَانِتِينَ وَالْمُنفِقِينَ وَالْمُسْتَغْفِرِينَ بِالْأَسْحَارِ

собирону ростгӯён ва фармонбардорону нафақакунандагон ва онон, ки дар саҳаргоҳон омурзиш металабанд.

← Оят 14 📖 Аль Имран Оят 16 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

15Оят

Тарҷума — Аль Имран 15

Сураи Аль Имран Оят 15 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бигӯ: «Оё шуморо ба чизҳое беҳтар аз инҳо огоҳ кунам?»…

Сураи Оят 15/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 13–17. Ба Тоҷикӣ: Русский.