Surja Ali-Imran — Ajet 169

Kuptimet e fjalëve:

• Kutili fi sebilillah: Ata që u vranë duke luftuar në rrugën e Allahut (shehidët).
• Emvaten: Të vdekur (që nuk ndiejnë asgjë).
• Inde Rabbihim: Te Zoti i tyre, në vendin e nderimit dhe afërsisë së Tij.
• Jurzekun: U jepet furnizim dhe begati (nga dhuntitë e Xhenetit).

Tefsiri i Ajetit:

O Pejgamber, mos mendo kurrsesi se ata që u vranë duke luftuar në rrugën e Allahut janë të vdekur e të zhdukur, pa ndjenja dhe pa jetë. Përkundrazi, ata janë të gjallë me një jetë të veçantë (jetë berzehi) te Zoti i tyre, në vendin e nderimit të Tij, duke marrë furnizim të plotë nga dhuntitë dhe begatitë e Xhenetit, të cilat askush nuk i di përveç Allahut. Ky ajet zbriti për dëshmorët e Bedrit, dhe sipas një mendimi tjetër, për dëshmorët e Uhudit, si Hamza dhe shokët e tij. Allahu i bëri të ditur besimtarëve se dëshmorët nuk janë të humbur, por janë të gjallë te Zoti i tyre, duke u kënaqur me mirësitë e Tij, si shpërblim për sakrificën e tyre në rrugën e Tij.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet ngushëllon familjet e dëshmorëve dhe u jep atyre durim, duke u bërë të ditur se të dashurit e tyre nuk janë të vdekur, por janë të gjallë te Zoti dhe në kënaqësi të plotë.
2. Tregon vlerën e madhe të xhihadit në rrugën e Allahut dhe se sakrifica për fenë nuk shkon kot, por shpërblehet me jetë të përjetshme në afërsi të Allahut.
3. Nxit besimtarët që të mos i frikësohen vdekjes në rrugën e Allahut, sepse ajo nuk është fundi, por fillimi i një jete më të mirë dhe të përhershme.
4. Forcon lidhjen e besimtarit me Allahun, duke e ditur se Ai kujdeset për robërit e Tij besnikë dhe i shpërblen ata me bujari të pakufishme.
5. Mëson se jeta e vërtetë është ajo pranë Allahut, dhe se lumturia e përjetshme është në kënaqësinë e Tij, e cila i pret ata që sakrifikojnë për fenë e Tij.