Surat Ali Imran — Ayat 169

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• لَا تَحْسَبَنَّ : aja sira ngira utawa aja sira nyangka.
• قُتِلُوا : padha dipateni, yaiku para syuhada kang gugur ing perang.
• فِي سَبِيلِ اللَّهِ : ing dalane Allah, yaiku perang kanggo ngukuhake agama Allah.
• أَمْوَاتًا : wong-wong kang wis mati, ora bisa ngrasakake apa-apa.
• بَلْ أَحْيَاءٌ : malah padha urip, urip kang sejati lan lestari.
• عِندَ رَبِّهِمْ : ana ing ngarsane Pangerane, yaiku ing panggonan kamulyan kang cedhak karo Allah.
• يُرْزَقُونَ : padha diparingi rezeki, yaiku macem-macem nikmat lan kabungahan.

2) Tegese ayat iki sakabehe:

Ayat iki dhawuh marang Nabi Muhammad lan kabeh umate, supaya aja padha ngira yen wong-wong kang gugur ing dalane Allah iku wis mati lan ora bisa ngrasakake apa-apa maneh. Pangira kuwi kliru. Para syuhada iku sejatine isih urip, nanging uripe beda karo uripe wong ing donya. Dheweke urip ana ing ngarsane Allah, ing panggonan kang mulya lan kebak kamurahan. Ing kono dheweke padha diparingi rezeki lan nikmat kang ora bisa digambarake dening akal manungsa, mung Allah kang ngerti sepira gedhene. Dadi, pati ing dalane Allah iku dudu pungkasane kabeh, nanging malah dadi lawang menyang urip kang luwih mulya lan langgeng. Para syuhada iku ora kelangan apa-apa, malah padha oleh kabegjan kang gedhe banget saka Pangerane.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki menehi panglipur lan pangarep-arep marang saben wong kang berjuang ing dalane Allah, yen pengorbanane ora bakal muspra.
• Ngandhani yen pati ing dalane Allah iku dudu kekalahan, nanging kamenangan lan kamulyan kang langgeng.
• Nambahi katresnan marang agama Islam, amarga Islam ngajarake yen urip sawise mati iku nyata lan kebak ganjaran kanggo wong kang taat.
• Nuwanuhake gedhene kamurahan Allah marang para kekasihe, kang diparingi urip kang lestari lan rezeki kang tanpa wates.
• Dadi pangeling supaya awake dhewe ora wedi lan ora sedhih banget nalika ana wong kang gugur ing dalane Allah, amarga dheweke sejatine lagi ngrasakake kabegjan kang gedhe.
• Nggugah semangat kanggo tansah setya lan taat marang Allah, amarga saben pangorbanan ing dalane Allah mesthi bakal diganjar kanthi ganjaran kang paling becik.