سورت روم — آیت 51

1. د کلمو معناوې:

• رِيحًا: هغه باد چې زيانمن وي، لکه سوځوونکی يا سړه هوا.
• مُصْفَرًّا: ژېړ شوی، يعنې زرغوني ته بدل شوی.
• لَظَلُّوا: دوام به يې کاوه، يا پاتې کېدل به يې.
• يَكْفُرُونَ: ناشکري کول، د نعمتونو انکار کول.

1. د آيت تفسير:

که موږ د دوی پر کروندو او بوټو يو زيانمنونکی باد ولېږو، چې هغه يې خراب کړي، نو دوی به وګوري چې خپل زرغون بوټي يې له شينوالي وروسته ژېړ شوي دي. په دې وخت کې به دوی له دې ليدو وروسته پر الله باندې کفر وکړي، يعنې د هغو نعمتونو څخه به انکار وکړي چې مخکې يې ترلاسه کړي وو، او د الله د رحمت او فضل څخه به نااميده شي. دوی به هېر کړي چې الله تعالی هغوی ته مخکې څومره نعمتونه ورکړي وو، او يوازې د يوه زيان په ليدو سره به له صبر او شکر څخه لاس واخلي.

دا آيت د انسان طبيعت ښيي چې کله نعمتونه ترلاسه کوي، نو شکر کوي، خو کله چې يوه مصيبت يا زيان ورته ورسېږي، نو ژر تر ژره نااميده کېږي او پر الله باندې تور لګوي، په داسې حال کې چې الله تعالی تل مهربان او رحم کوونکی دی.

1. ګټې او عبرتونه:

• دا آيت موږ ته ښيي چې د نعمتونو شکر بايد په هر حالت کې وشي، نه يوازې د خوشحالۍ په وخت کې.
• په مصيبت او زيان کې بايد له الله څخه نااميده نه شو، ځکه چې الله تعالی د هر څه توان لري او کولی شي بيا هم رحم وکړي.
• انسان بايد د الله د نعمتونو قدر وکړي او پوه شي چې نعمتونه د الله له لوري دي، نو کله چې يوه نعمت له لاسه ورکوي، بايد صبر وکړي او د الله په رحمت باندې باور ولري.
• دا آيت د ايمان د کمزورۍ خبرداری ورکوي، ځکه چې مؤمن بايد په هر حالت کې ثابت قدم وي او د الله په فضل باندې باور ولري، نه دا چې په يوه کوچني زيان سره کفر وکړي.