سورت روم — آیت 7

د کلمو معناګانې:

• ظاهرًا: ښکاره، د دنيا د ژوند باندنۍ بڼه.
• غافلون: هېرونکي، بې پروا، چې له آخرت نه يې زړونه او ذهنونه پردي دي.

تفسير:

دا آيت د هغو کسانو په اړه خبرې کوي چې د دنيا په ژوند کې يواځې ښکاره او باندنۍ چارې پېژني، لکه د معيشت او د ژوند د ضرورياتو تدبير، د کروندې او سوداګرۍ چارې، د ودانيو جوړول او داسې نور مادي اړتياوې. دوی د دې دنيا له زينت او ظاهري بڼې نه خبر دي، خو د آخرت له حقيقت نه په بشپړه توګه ناخبره او هېرونکي دي. دوی نه په آخرت ايمان لري، نه د هغې د چمتووالي فکر کوي، او نه د هغې د نعمتونو او عذابونو په اړه څه پوهېږي. دا غفلت د دوی د ژوند تر ټولو ستره تېروتنه ده، ځکه چې دوی يواځې د دنيا په لنډ مهاله خوندونو اخته دي او له هغه ابدي ژوند نه چې رښتينی ژوند دی، په بشپړه توګه بې خبره پاتې کېږي.

فايدې:

• دا آيت موږ ته دا درس راکوي چې دنيا يواځې د ازموينې ځای دی، او رښتينی او تلپاتې ژوند آخرت دی، نو بايد د دنيا تر څنګ د آخرت لپاره هم ښه چمتوالی ونيول شي.
• دا چې انسان يواځې په مادي علومو او دنيايي چارو پوه شي، کافي نه ده؛ بلکې د آخرت علم او د هغې لپاره عمل ته هم اړتيا ده، تر څو دواړه ژوندونه بريالي شي.
• دا آيت مسلمانان هڅوي چې د دنيا په کارونو کې له پوهې او تدبير نه کار واخلي، خو په دې شرط چې له آخرت نه هم غافل نه شي، ځکه چې آخرت تلپاتې کور دی او دنيا يواځې لنډمهاله پټۍ ده.