سوره روم — آیه 7

معانی کلمات:

• ظاهراً: ظاهر و نمایان، آنچه از امور دنیا قابل مشاهده است.
• غافلون: بیخبران، کسانی که از چیزی رویگردان و نسبت به آن بیتوجهاند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به توصیف حال بیشتر کافران و مشرکان میپردازد که دانش و آگاهی آنان تنها به ظاهر و سطح زندگی دنیا محدود است. آنان به امور مادی و زودگذر این جهان مانند کسب معاش، آبادانی و لذتهای دنیوی آگاهی دارند و در این زمینهها تلاش میکنند، اما از حقیقت ایمان و احکام شریعت و آنچه برای آخرتشان سودمند است، بیخبرند. اینان از آخرت که سرای جاودان و زندگی حقیقی است، غافلاند و به آن توجهی نمیکنند؛ نه در آن میاندیشند و نه برای آن توشهای برمیدارند. در واقع، علم آنان به دنیا و بیخبریشان از آخرت، نشانه کوتاهبینی و غرقشدن در امور فانی است، در حالی که آخرت دار بقا و سعادت ابدی است.

فواید و پیامهای آیه:

• آگاهی و دانش انسان نباید تنها به امور مادی و ظاهری دنیا محدود شود؛ بلکه باید به امور معنوی و آخرت نیز توجه کند، زیرا دنیا گذرگاه است و آخرت قرارگاه.
• غفلت از آخرت، ریشه بسیاری از گناهان و نابخردیهای انسان است؛ کسی که به روز حساب ایمان داشته باشد، در رفتار و کردار خود دقت بیشتری میکند.
• اسلام دینی است که هم به آبادانی دنیا و تلاش برای معاش اهمیت میدهد و هم انسان را به اندیشیدن درباره آخرت و آماده شدن برای آن فرا میخواند تا زندگی دنیا و آخرت او هر دو سامان یابد.
• این آیه مؤمنان را ترغیب میکند که نگاهشان به زندگی فراتر از ظواهر باشد و با تفکر در نعمتهای الهی و نشانههای قدرت او، دل را از غفلت برهانند و به سوی رستگاری ابدی گام بردارند.