Лукман сүрәсе — Аять 2

Сүзләрнең мәгънәләре:

• تِلْكَ — бу, шушы (алдагы сүзләргә ишарә).
• آيَاتُ — аятьләре, билгеләре.
• الْكِتَابِ — Китапның, ягъни Коръәннең.
• الْحَكِيمِ — хикмәтле, ягъни һәр сүзе хакыйкатькә туры килүче, һәр хөкеме мәслихәтле булган.

Аять тәфсире:

Бу аятьләр — хикмәтле Китапның, ягъни Коръәннең аятьләредер. «Хикмәтле» дип аталуының сәбәбе — ул һәр эштә дөреслекне, гаделлекне һәм мәслихәтне күзәтә, аның һәр хөкеме, һәр әмере һәм тыелышы тирән мәгънәгә ия. Бу аятьләр — Аллаһы тарафыннан Пәйгамбәребезгә (с.г.в.) иңдерелгән вәхийләр, аларда ялгышлык һәм хата юк. Алар акыл ияләренә туры юлны күрсәтә, күңелләрне иман нуры белән яктырта һәм кешеләрне хакыйкатькә өнди. «تِلْكَ» (бу) дигән ишарә сүзе ераклыкны күрсәтеп килә, чөнки бу аятьләрнең дәрәҗәсе бик югары, аларның кодрәте һәм бөеклеге ерактан ук күренә.

Аятьтән алынган файдалар:

• Коръән — хикмәтле Китап, аның һәр аяте тирән мәгънә һәм гыйбрәтләргә бай, шуңа күрә аны укып, аңлап, гамәл кылу — һәр мөселманның бурычы.
• Бу аять мөэминнәрне Коръәннең бөеклеге һәм хикмәте турында уйланырга өнди, аның юлыннан бару — дөньяда да, ахирәттә дә бәхеткә илтә.
• Коръәннең һәр сүзе, һәр хөкеме акылга һәм мәслихәткә нигезләнгән, шуңа күрә аңа иярү — кешене туры юлга алып бара.