سوره لقمان — آیه 2

معانی کلمات:

• تِلْكَ: اشاره به آیاتی است که در ابتدای سوره آمده یا به طور کلی به آیات قرآن.
• الْكِتَابِ: قرآن کریم.
• الْحَكِيمِ: دارای حکمت؛ یعنی کتابی که سراسر آن حکمت و درستی است، یا به معنای محکم و استوار که باطل در آن راه ندارد.

تفسیر آیه:

این آیات، آیات کتابی است که سراسر حکمت است؛ یعنی قرآن کریم که از جانب خداوند حکیم نازل شده و در گفتار و حکم خود، محکم و استوار است. این کتاب، باطل را در هم میشکند و حق را آشکار میسازد. اشاره به «تِلْكَ» برای بزرگداشت و تعظیم این آیات است که نشان میدهد اینها آیاتی والا و گرانقدر هستند که بر پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوسلم) نازل شدهاند. حکیم بودن قرآن به این معناست که در هر حکم، موعظه، قصه و خبری که در آن آمده، حکمتی نهفته است و از هر گونه نقص و باطلی پاک است. این آیه، مقام والای قرآن را بیان میکند که منبع هدایت و رحمت برای بندگان است.

فواید و پیامهای آیه:

• قرآن کتابی است که تمام سخنان و احکامش بر اساس حکمت است و هیچ بیهودگی در آن نیست؛ پس شایسته است که با دقت و تأمل در آن بنگریم و از آن درس بگیریم.
• این آیه، ما را به عظمت قرآن و ارزش والای آن توجه میدهد و انگیزه میدهد که با این کتاب الهی انس بگیریم و آن را در زندگی خود راهنما قرار دهیم.
• حکیم بودن قرآن، نشانه کمال و علم بیپایان خداوند است و ما را به ایمان به این کتاب و عمل به دستوراتش ترغیب میکند، چرا که هر کس به آن تمسک جوید، رستگار میشود و از گمراهی نجات مییابد.