Σούρα Αλ-Αχζάμπ — Στίχος 11

Ω, εσείς που πιστεύετε! Θυμηθείτε την εύνοια του Αλλάχ προς εσάς (στη μάχη Αλ-Χανντακ -του Χαντακιού-, ή Αλ-Αχζάμπ -των συμμαχικών φυλών-) όταν ήρθαν εναντίον σας στρατιώτες (δέκα χιλιάδες από τις Αραβικές φυλές και σας περικύκλωσαν στη Μαντίνα, σε συνωμοσία με τους Εβραίους της Μαντίνας που πρόδωσαν τη συμφωνία τους με τον Προφήτη), αλλά στείλαμε εναντίον τους έναν βίαιο άνεμο (που έβγαλε τις σκηνές τους) και στρατιώτες (από Αγγέλους) που δεν τους είδατε, (και έτσι, έφυγαν ηττημένοι χωρίς πόλεμο). Πράγματι, ο Αλλάχ βλέπει όλα όσα κάνετε.

Όταν ήρθαν (οι άπιστοι) από πάνω σας και από κάτω σας (από την κορυφή και το κάτω μέρος της κοιλάδας), και τα μάτια σας κοιτούσαν μόνο προς τους εχθρούς σας, και οι καρδιές σας έφτασαν στους λαιμούς σας (από το φόβο), και νομίζατε διάφορες σκέψεις για τον Αλλάχ (δηλ. οι υποκριτές νόμιζαν ότι ο Προφήτης και οι πιστοί θα ηττηθούν, ενώ οι πιστοί ήταν βέβαιοι για τη νίκη από τον Αλλάχ).

Και όταν οι υποκριτές και αυτοί που είχαν την αρρώστια (της αμφιβολίας) στις καρδιές τους (και είχαν αδύναμη πίστη), είπαν: «Αυτό που μας υποσχέθηκαν ο Αλλάχ και ο Αγγελιοφόρος Του (για νίκη), δεν είναι παρά μόνο πλάνη!»

Και όταν μία ομάδα απ' αυτούς (τους υποκριτές) είπε: «Ω, άνθρωποι της Γιάθριμπ (Μαντίνας, που βγήκατε για να πολεμήσετε), δεν υπάρχει για σας θέση εδώ, οπότε επιστρέψτε (στα σπίτια σας).» Μία άλλη ομάδα απ' αυτούς ζήτησε την άδεια του Προφήτη για να φύγουν, λέγοντας: «Τα σπίτια μας είναι εκτεθειμένα (κοντά στους εχθρούς, γι' αυτό δώσε μας την άδεια να πάμε να τα προστατέψουμε)», παρόλο που δεν ήταν εκτεθειμένα, αλλά δεν ήθελαν παρά μόνο τη διαφυγή.