Surah Al-Ahzab — Talata 37

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• An’amta ‘alayhi: ang biyayang iginawad mo sa kanya (ang pagpapalaya mula sa pagkaalipin).
• Amsik ‘alayka zawjak: panatilihin mo ang iyong asawa at huwag mong hiwalayan.
• Tukhfi fi nafsik: itinatago mo sa iyong sarili (O Propeta) ang bagay na ipinahayag sa iyo ni Allah.
• Watar: pangangailangan o layunin (sa kontekstong ito: ang pagnanais na hiwalayan ang asawa).
• Ad’iya’ihim: ang mga itinuturing na anak sa pamamagitan ng pag-aampon (hindi tunay na anak).
• Haraj: kasalanan o paghihirap.

Paliwanag ng Talata:

Alalahanin mo, O Propeta Muhammad, noong sinasabi mo sa taong pinagkalooban ni Allah ng biyaya ng Islam—si Zayd ibn Harithah, na pinalaya mo mula sa pagkaalipin at itinuring mong anak—noong dumating siya sa iyo upang kumonsulta tungkol sa pagnanais niyang hiwalayan ang kanyang asawang si Zaynab bint Jahsh: “Panatilihin mo ang iyong asawa at huwag mo siyang hiwalayan, at matakot ka kay Allah sa pamamagitan ng pagsunod sa Kanyang mga utos.” Samantalang itinatago mo sa iyong sarili, O Propeta, ang bagay na ipinaalam sa iyo ni Allah—na si Zaynab ay magiging asawa mo pagkatapos ng paghihiwalay ni Zayd sa kanya—at natatakot ka sa sasabihin ng mga tao (mga mapagkunwari at mga Hudyo) na: “Si Muhammad ay nag-asawa ng dating asawa ng kanyang itinuturing na anak.” Ngunit si Allah ang higit na dapat mong katakutan at katakutan sa Kanya, hindi ang mga tao. Kaya nang matapos ni Zayd ang kanyang pagnanais kay Zaynab—ibig sabihin, nang hiwalayan niya ito at natapos na ang kanyang panahon ng paghihintay (‘iddah)—ipinakasal ka Namin sa kanya (Zaynab). Ginawa Namin ito upang walang maging paghihirap o kasalanan sa mga mananampalataya sa pag-aasawa sa mga dating asawa ng kanilang mga itinuturing na anak (sa pamamagitan ng pag-aampon) kapag natapos na ng mga ito ang kanilang pagnanais sa kanila at hiwalayan na nila sila. Ang utos ni Allah ay tiyak na mangyayari, walang makakahadlang dito, at ito ay isang pagpapawalang-bisa sa kaugalian ng panahon ng kamangmangan (Jahiliyyah) na nagbabawal sa pag-aasawa sa dating asawa ng isang itinuturing na anak.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang pag-aampon sa Islam ay hindi nagbabago ng tunay na pagkatao ng isang tao; ang itinuring na anak ay hindi tunay na anak, kaya hindi ipinagbabawal ang pag-aasawa sa kanyang dating asawa pagkatapos ng paghihiwalay.
2. Ang takot kay Allah ay dapat na higit sa takot sa mga tao; ang pagsunod sa Kanyang kalooban ay higit na mahalaga kaysa sa pag-iwas sa mga sasabihin ng iba.
3. Ang mga utos ni Allah ay naglalayong magbigay ng kaginhawahan at alisin ang paghihirap sa mga mananampalataya, hindi upang magpahirap sa kanila.
4. Ang Propeta Muhammad (saw) ay isang perpektong halimbawa sa pagsunod sa mga ipinag-uutos ni Allah, kahit na ito ay sumasalungat sa kaugalian ng lipunan noong kanyang panahon.
5. Ang pag-aasawa sa Islam ay isang banal na ugnayan na may mga tuntunin at layunin; ang pagbabago ng mga batas ay nagpapakita ng karunungan ni Allah sa paggabay sa Kanyang mga lingkod tungo sa kabutihan.