Wa iz taqoolu lillazeee an`amal laahu `alaihi wa an`amta `alaihi amsik `alaika zawjaka wattaqil laaha wa tukhfee fee nafsika mal laahu mubdeehi wa takhshan naasa wallaahu ahaqqu an takhshaah; falammaa qadaa Zaidum minhaa wataran zawwajnaa kahaa likay laa yakoona `alal mu`mineena harajun feee azwaaji ad`iyaaa`ihim izaa qadaw minhunna wataraa; wa kaana amrul laahi af`oolaa
📖 Terjemah (Ing Basa Jawa)
📖 Ing Basa Jawa
(Muhammad)Sira nyaritakna nalikane dhawuh marang wong kang diparingi kabungahan dening Allah dadi wong Islam sarta diwenehi kabungahan dadi wong mardika, "Kowe mengkuwa rabimu (Zainab) lan baktia ong Allah, aja megat bojomu". Sira nyimpen wadi ana ing athinira, Allah ora bakal medharake wadi mahu. Mengkono maneh sira isin marang manungsa, (diarani ngrabeni mantunira dewe). Benere sira luwih wedi ing Allah ngungkuli wedinira marang manungsa. Baerng Zaid wis katekan karepe marang rabine, sarta rabine wis dipegat lan wis keliwat ’iddahe. Sira Ingsun dhahupake oleh Zainab. Supaya para wong mukmin aja duwe pakewuh ngrabeni randhane anak angkat kang wis atut. Lan parentahe Allah iku kudu dilakoni
🌐 Additional reference in Bahasa Indonesia
🌐 Bahasa Indonesia
Dan (ingatlah), ketika kamu berkata kepada orang yang Allah telah melimpahkan nikmat kepadanya dan kamu (juga) telah memberi nikmat kepadanya: "Tahanlah terus isterimu dan bertakwalah kepada Allah", sedang kamu menyembunyikan di dalam hatimu apa yang Allah akan menyatakannya, dan kamu takut kepada manusia, sedang Allah-lah yang lebih berhak untuk kamu takuti. Maka tatkala Zaid telah mengakhiri keperluan terhadap istrinya (menceraikannya), Kami kawinkan kamu dengan dia supaya tidak ada keberatan bagi orang mukmin untuk (mengawini) isteri-isteri anak-anak angkat mereka, apabila anak-anak angkat itu telah menyelesaikan keperluannya daripada isterinya. Dan adalah ketetapan Allah itu pasti terjadi.
1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:
أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِ: kang diparingi nikmat dening Allah, yaiku nikmat Islam.
أَنْعَمْتَ عَلَيْهِ: kang sira paringi nikmat, yaiku nikmat kamardikan (dimerdekakake saka perbudakan).
أَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ: tahan lan jaga bojomu, aja nganti pegatan.
وَاتَّقِ اللَّهَ: lan padha wedi-a marang Allah, yaiku nglakoni dhawuhe lan nyingkiri larangane.
تُخْفِي فِي نَفْسِكَ: sira ndhelikake ing njero atimu.
مُبْدِيهِ: kang bakal ngelairake utawa ngatonake.
تَخْشَى النَّاسَ: sira wedi marang manungsa.
أَحَقُّ أَن تَخْشَاهُ: luwih pantes lan luwih bener yen sira wedi marang Panjenengane.
قَضَىٰ زَيْدٌ مِّنْهَا وَطَرًا: nalika Zaid wis rampung karepe saka dheweke, yaiku wis pegatan lan wis entek iddah-e.
حَرَجٌ: dosa, susah, utawa rasa abot ing ati.
أَدْعِيَائِهِمْ: anak-anak angkat sing diaku dadi anak.
مَفْعُولًا: mesthi kelakon, ora ana kang bisa ngalangi.
2) Panjlentrehan ayat:
Ing ayat iki, Allah SWT ngandhani Nabi Muhammad SAW babagan kedadeyan nalika Zaid bin Haritsah, sawijining wong kang wis diparingi nikmat dening Allah kanthi mlebu Islam, lan uga diparingi nikmat dening Nabi kanthi dimerdekakake saka perbudakan, teka ngadhepi Nabi kanggo ngrembug babagan bojone, yaiku Zainab binti Jahsy. Zaid ngrasa ora cocog lan kepengin megat bojone. Nabi banjur paring pitutur marang Zaid: "Tahan bojomu, aja dipelakake pegatan, lan padha wedi-a marang Allah." Nanging ing njero atine Nabi, Allah wis ngandhani yen Zainab bakal dadi bojone Nabi sawise Zaid megat dheweke. Nabi ndhelikake bab iki amarga wedi yen wong-wong munafik lan Yahudi bakal ngomong: "Muhammad ngawini mantan bojone anak angkate." Padahal Allah luwih pantes diwedeni tinimbang manungsa.
Banjur nalika Zaid wis rampung karepe saka Zainab, yaiku wis pegatan lan wis entek iddah-e, Allah nikahake Zainab marang Nabi. Tujuane supaya ora ana rasa abot utawa dosa tumrap wong-wong mukmin yen ngawini mantan bojone anak angkat sing wis dipelakake pegatan lan wis entek iddah-e. Iki minangka bukti yen anak angkat ora padha karo anak kandung, mula ora ana larangan ngawini mantan bojone. Lan dhawuhe Allah iku mesthi kelakon, ora ana kang bisa ngalangi.
3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:
Ayat iki mulangake yen kita kudu ngutamakake wedi marang Allah tinimbang wedi marang omongane manungsa. Yen wis ngerti sing bener, aja wedi karo celaan wong liya.
Islam iku agama kang gampang lan ora nggawe susah umate. Allah ngilangake rasa abot lan dosa saka atine wong mukmin babagan perkara kang wis dihalalake.
Anak angkat ora padha karo anak kandung. Dheweke ora bisa dadi mahram lan ora ana larangan ngawini mantan bojone yen wis pegatan lan entek iddah-e.
Kabeh dhawuhe Allah iku mesthi kelakon, ora ana kang bisa ngalangi. Mula kita kudu tawakal lan percaya marang kersane Allah.
Nabi Muhammad SAW iku tuladha kang becik, kalebu nalika ngadhepi perkara kang abot. Dheweke tetep nglakoni dhawuhe Allah sanajan kudu ngadhepi omongan wong akeh.
Ayat iki nuduhake yen Islam iku agama kang ngangkat derajat manungsa, ora mbedakake antarane wong merdeka lan mantan budak, kabeh padha ing ngarsane Allah.
(Muhammad)Sira nyaritakna nalikane dhawuh marang wong kang diparingi kabungahan dening Allah dadi wong Islam sarta diwenehi kabungahan dadi wong mardika, "Kowe mengkuwa rabimu (Zainab) lan baktia ong Allah, aja megat bojomu". Sira nyimpen wadi ana ing athinira, Allah ora bakal medharake wadi mahu. Mengkono maneh sira isin marang manungsa, (diarani ngrabeni mantunira dewe). Benere sira luwih wedi ing Allah ngungkuli wedinira marang manungsa. Baerng Zaid wis katekan karepe marang rabine, sarta rabine wis dipegat lan wis keliwat ’iddahe. Sira Ingsun dhahupake oleh Zainab. Supaya para wong mukmin aja duwe pakewuh ngrabeni randhane anak angkat kang wis atut. Lan parentahe Allah iku kudu dilakoni
Satemene para wong lanang lan wadon Islan, wong lanang lan wadon mukmin, wong lanang lan wadon kang manut dhawuhing Allah, wong langang lan wadon kang setiya tuhu pracaya ing Allah, wong lanang lan wadon teguh antepe anggone ngabekti Allah, wong lanang lan wadon sumungkem ing Allah, wong lanang lan wadon dhemen shodaqoh, wong lanang lan wadon dhemen puasa, wong lanang lan wadon bisa rumeksa dorakaning kawirangan, wong lanang lan wadon dhemen nyebut asmaning Allah, Allah prasetiya bakal ngapura lan maringi ganjaran gedhe marang wong kang wis kasebut mau kabeh
Wong lanang lan wadon mukmin menawa ditemtokake dening Allah lan utusane kudu ngelakoni sawijining prakara ora kena milih sakarepe dhewe sing sapa wonge bangkang parentahing Allah lan utusane, tetela wong mahu sasar temenan
(Muhammad)Sira nyaritakna nalikane dhawuh marang wong kang diparingi kabungahan dening Allah dadi wong Islam sarta diwenehi kabungahan dadi wong mardika, "Kowe mengkuwa rabimu (Zainab) lan baktia ong Allah, aja megat bojomu". Sira nyimpen wadi ana ing athinira, Allah ora bakal medharake wadi mahu. Mengkono maneh sira isin marang manungsa, (diarani ngrabeni mantunira dewe). Benere sira luwih wedi ing Allah ngungkuli wedinira marang manungsa. Baerng Zaid wis katekan karepe marang rabine, sarta rabine wis dipegat lan wis keliwat ’iddahe. Sira Ingsun dhahupake oleh Zainab. Supaya para wong mukmin aja duwe pakewuh ngrabeni randhane anak angkat kang wis atut. Lan parentahe Allah iku kudu dilakoni
Ora pakewuh nindakake barang kang wis diparentahake dening Allah. Para nabi zaman biyen uga ora pakewuh nindakake semu barang kang wis diperintahake dening Allah wis pinersthi lan tinamtokake
Para nabi iku wong kang diutus dening Allah. Kabeh padha wedi ing Allah ora wedi sapa - sapa kejaba ing Allah. Wis cukup Allah piyambak kang nyatheti lakune para manungsa
Surat Al-Ahzab Ayat 37 - Waca, Rungokna, Terjemah, Jawa : (Muhammad)Sira nyaritakna nalikane dhawuh marang wong kang diparingi kabungahan dening…
Surat Ayat 37/73 — Surat Al-Ahzab الأحزاب (Medinan). Waca Rungokna Terjemah (Jawa). Rungokna: Surat Al-Ahzab Rungokna, Surat Al-Ahzab Terjemah, Surat Al-Ahzab mp3, Surat Al-Ahzab pdf. Ayat 35–39. Ing Basa Jawa: Bahasa Indonesia.
SurahQuran.com was founded as a humble effort to serve the Noble Book and the pure Sunnah, to invite people to Allah, and to make the religious sciences accessible according to the methodology of the Quran and Sunnah. We praise and thank Allah for His grace, and we ask Him to accept our work and make it sincere for His noble Face.