سوره سبا — آیه 27

معانی کلمات:

• أَرُونِی: نشانم دهید، به من بنمایانید (به صورت تحدّی و طلب دلیل).
• أَلْحَقْتُم: ملحق کردید، شریک قرار دادید.
• شُرَکَاءَ: شریکها، همتایان.
• کَلَّا: هرگز، چنین نیست (برای ردّ و انکار).
• الْعَزِیزُ: غالب و شکستناپذیر، آنکه هیچکس بر او چیره نشود.
• الْحَکِیمُ: دارای حکمت کامل در آفرینش و تدبیر امور.

تفسیر آیه:

ای پیامبر، به این مشرکان بگو: «آن معبودهایی را که شریک خدا قرار دادهاید و آنها را در عبادت با او همتا ساختهاید، به من نشان دهید و دلیل و برهان خود را بر این ادعا ارائه کنید. آیا آنها چیزی آفریدهاند؟ آیا سودی به شما میرسانند یا ضرری را دفع میکنند؟» اما هرگز چنین نیست که خداوند شریکی داشته باشد. این تصور باطل و بیاساس است. بلکه او به تنهایی خدای یکتاست؛ خدایی که عزت و قدرت مطلق از آنِ اوست و هیچ موجودی یارای مقابله با او را ندارد، و در همه گفتارها، کردارها و تدبیر امور مخلوقاتش حکیم است. پس چگونه ممکن است برای چنین خدای قدرتمند و حکیمی، شریک و همتایی در سلطنت و عبادت وجود داشته باشد؟!

فواید و پیامهای آیه:

1. توحید خالص، اساس دین: این آیه به زیبایی نشان میدهد که دعوت همه پیامبران، بهویژه پیامبر اسلام، بر محور توحید و نفی هرگونه شرک استوار است و انسان را به پرستش خدای یگانه فرا میخواند.
2. منطق و استدلال در برابر باطل: خداوند به پیامبرش میآموزد که با مشرکان با منطق و استدلال سخن بگوید و از آنها بخواهد دلیل بیاورند؛ این نشاندهنده اهمیت عقلانیت و برهان در اسلام است.
3. بطلان شرک از ریشه: اگر مشرکان لحظهای بیندیشند که معبودهایشان هیچ قدرتی بر آفرینش و تدبیر ندارند، درمییابند که شرک، ادعایی پوچ و بیاساس است؛ چرا که تنها کسی شایسته عبادت است که خالق و مدبر جهان باشد.
4. آرامش دل در سایه توحید: باور به خدای عزیز و حکیم، دل انسان را از ترس و وابستگی به موجودات ناتوان رها میکند و به او اطمینان و آرامشی عمیق میبخشد؛ چرا که میداند تنها تکیهگاه او، قدرتمندی است که هیچ چیز از حیطه قدرت او خارج نیست.
5. حکمت الهی در همه امور: شناخت صفت «حکیم» خداوند، انسان را به این باور میرساند که همه اتفاقهای جهان، حتی سختیها، بر اساس حکمت و مصلحت است و این نگاه، صبر و رضایت را در دل مؤمن زنده میکند.