Suurah Saba — Aayad 27

Macnada Erayada:

• أَرُونِي: I tusiya, i tusiya caddayn iyo xujo.
• أَلْحَقْتُم: Waxaad la wadaajiseen, waxaad ku dhejiseen.
• شُرَكَاءَ: Shurako, kuwa lala wadaago cibaadada.
• كَلَّا: Maya, saas ma aha, waa diidmo iyo beenin.
• الْعَزِيزُ: Ka adkaada, ka aan laga adaan karin.
• الْحَكِيمُ: Ka xigmadda leh falalkiisa iyo amarradiisa.

Tafsiirka:

Waxaad dhahdaa (Nabiyow) gaalada iyo mushrikiinta: I tusiya kuwaas aad la wadaajiseen Allaah cibaadada oo aad u yeelateen shurako, bal i tusiya waxay abuureen ama waxay leeyihiin xujo iyo caddayn. Ma jiro wax ay leeyihiin, mana aha kuwo u qalma in la caabudo. Maya, saas ma aha sida aad sheegaysaan, waxba kama jiraan shurakadaas. Allaah kaliya ayaa ah Ilaaha xaqa ah ee caabudaadda u qalma, isaga oon la wadaagin cibaadadiisa wax kale. Isaga waa ka adkaada, ka aan laga adaan karin, kana aargoosada kuwa la wadaajiya cibaadadiisa. Waa ka xigmadda leh falalkiisa, hadalkiisa, iyo maamulka abuurkiisa, wax walbana wuxuu ku yeelaa meel ku habboon.

Faa'iidooyinka laga qaado aayadda:

1. Cibaadada waa in loo kaliyeelo Allaah, lamana wadaagi karo wax kale, maxaa yeelay isaga uun baa abuura, isaga uun baa wax walba maamula.
2. Ka warqabka shurakada iyo beeninta ayaa ah mid ka mid ah sifooyinka diinta Islaamka, waxaana lagu farayaa in la muujiyo khaladka mushrikiinta iyo xujo la'aansthooda.
3. Allaah waa ka adkaada, cidina kama hortegi karto, sidaas darteed cibaadada oo keliya isaga ayaa mudan, ma jiro wax isaga la mid ah ama ka adkaan kara.
4. Xigmadda Allaah ayaa ku dhammaanaysa abuurkiisa iyo amarkiisa, wax kastana wuxuu ku abuuraa xigmad iyo sabab, taasoo muujinaysa inuu yahay Ilaah kaliya oo aan lahayn shariig.