وَقَالَ الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا بَلْ مَكْرُ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ إِذْ تَأْمُرُونَنَا أَن نَّكْفُرَ بِاللَّهِ وَنَجْعَلَ لَهُ أَندَادًا ۚ وَأَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذَابَ وَجَعَلْنَا الْأَغْلَالَ فِي أَعْنَاقِ الَّذِينَ كَفَرُوا ۚ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ٣٣
🔤 Transliteration
Wa qaalal lazeenastud`ifoo lillazeenas takbaroo bal makrul laili wannahaari iz taamuroonanaaa an nakfura billaahi wa naj`ala lahooo andaadaa; wa asarrun nadaamata lammaa ra awul `azaab; wa ja`alnal aghlaala feee a`naaqil lazeena kafaroo; hal yujzawna illaa maa kanoo ya`maloon
📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)
📖 Ба Тоҷикӣ
Забуншудагон ба қудратмандон гӯянд: «На, шумо шабу рӯз ҳила мекардед, он гоҳ ки моро фармон медодед, ки ба Худои якто кофир шавем ва барои Ӯ шариконе қарор диҳем!» Ва чун азобро бубинанд, дар дил пушаймонӣ кунанд. Ва Мо гулҳоро бар гардани кофирон бигузорем. Оё на чунин аст, ки дар баробари амалҳояшон ҷазо дода мешаванд?
🌐 Additional reference in Русский
Маъонии калимаҳои муҳим: اسْتُضْعِفُوا : онҳое, ки заиф ҳисобида шуданд, яъне пайравони нотавон ва фурӯдаст.اسْتَكْبَرُوا : онҳое, ки такаббур карданд, яъне сарварони гарданкаш ва роҳбарони гумроҳӣ.مَكْرُ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ : макру фиреби шабонарӯзӣ, яъне найрангу тадбири доимии шабу рӯз.أَندَادًا : андод — ҷамъи «нидд», ба маънои монандҳо ва шарикон, яъне чизҳое, ки ба ҷои Худо ё дар канори Ӯ парастиш мешаванд.أَسَرُّوا النَّدَامَةَ : пушам ва ниҳонӣ карданд пушаймониро, яъне дар дили худ пашшаймонӣ доштанд.الْأَغْلَالَ : занҷирҳо ва ғулҳо, ки ба гардан меандозанд.Тафсири оят: Рӯзи қиёмат пайравони заиф ва фурӯдаст ба сарварони такаббури худ мегӯянд: «Не, танҳо мо гунаҳкор нестем, балки найрангу фиреби шабонарӯзии шумо буд, ки моро аз роҳи рост боздошт. Шумо шабу рӯз бо тадбирҳои гумроҳкунандаатон моро водор мекардед, ки ба Худо кофир шавем ва барои Ӯ шарикон ва монандҳо қоил шавем». Ҳамин тавр, ҳар ду гурӯҳ — ҳам пешвоёни такаббур ва ҳам пайравони заиф — вақте азоби Худоро мебинанд, дар дили худ пушаймонӣ ва надоматро пинҳон медоранд, зеро дигар фоидае надорад ва аз шармандагӣ наметавонанд онро ошкор кунанд. Ва Мо ба гардани онҳое, ки кофир шуданд, занҷирҳо меандозем ва онҳоро ба сахтӣ ба банду занҷир мекашем. Онҳо ҷазо намебинанд, магар ба андозаи он амалҳое, ки дар дунё анҷом медоданд — куфр, ширк ва гуноҳҳои худ. Ин оят ҳушдори сахт аст барои ҳамаи онҳое, ки аз даъватгарони гумроҳӣ ва пешвоёни зулм пайравӣ мекунанд, то дар домони фиреби онҳо наафтанд.
Фоидаҳои ин оят: Ин оят нишон медиҳад, ки ҳар як инсон дар баробари амали худ масъул аст; наметавонад гуноҳи худро танҳо ба дигарон бор кунад. Пайравӣ аз роҳбарони гумроҳ ва такаббур метавонад оқибати бад дошта бошад, бинобар ин бояд ҳушёр буд ва танҳо роҳи рост ва ҳақро интихоб кард. Пушаймонӣ дар рӯзи қиёмат фоидае надорад, пас бояд дар дунё тавба кунем ва ба сӯи Худо баргардем. Ин оят моро ба сӯи адолати Худо ҳидоят мекунад, ки ҳеҷ кас бе ҷазо наме монад ва ҳар амал сазовори мукофот ё ҷазои худ аст. Ва ин оят ба мо меомӯзад, ки ба ҷои пайравӣ аз одамони гумроҳ, ба Қуръон ва таълимоти исломӣ такя кунем, то дар дунё ва охират наҷот ёбем.
وَقَالَ ٱلَّذِينَ ٱسۡتُضۡعِفُواْ لِلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُواْ بَلۡ مَكۡرُ ٱلَّيۡلِ وَٱلنَّهَارِ إِذۡ تَأۡمُرُونَنَآ أَن نَّكۡفُرَ بِٱللَّهِ وَنَجۡعَلَ لَهُۥٓ أَندَادًاۚ وَأَسَرُّواْ ٱلنَّدَامَةَ لَمَّا رَأَوُاْ ٱلۡعَذَابَۚ وَجَعَلۡنَا ٱلۡأَغۡلَٰلَ فِيٓ أَعۡنَاقِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْۖ هَلۡ يُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ٣٣
Забуншудагон ба қудратмандон гӯянд: «На, шумо шабу рӯз ҳила мекардед, он гоҳ ки моро фармон медодед, ки ба Худои якто кофир шавем ва барои Ӯ шариконе қарор диҳем!» Ва чун азобро бубинанд, дар дил пушаймонӣ кунанд. Ва Мо гулҳоро бар гардани кофирон бигузорем. Оё на чунин аст, ки дар баробари амалҳояшон ҷазо дода мешаванд?
🖼️ Save Image
🎬 Save Video
📜 Оят 31-35 — Сураи Саба
31 وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَن نُّؤْمِنَ بِهَٰذَا الْقُرْآنِ وَلَا بِالَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ ۗ وَلَوْ تَرَىٰ إِذِ الظَّالِمُونَ مَوْقُوفُونَ عِندَ رَبِّهِمْ يَرْجِعُ بَعْضُهُمْ إِلَىٰ بَعْضٍ الْقَوْلَ يَقُولُ الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا لَوْلَا أَنتُمْ لَكُنَّا مُؤْمِنِينَ
Ва кофирон гуфтанд: «Мо на ба ин Қуръон имон меоварем ва на ба китобҳои пеш аз он!» Агар бубинӣ он рӯз, ки ситамкоронро ба пешгоҳи Парвардигорашон нигоҳ доранд, ҳар кас гуноҳи худ ба гардани дигаре андозад. Забуншудагон пайравон ба қудратмандон (сардорон) гӯянд: «Агар шумо набудед, мо имон оварда будем».
32 قَالَ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا لِلَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا أَنَحْنُ صَدَدْنَاكُمْ عَنِ الْهُدَىٰ بَعْدَ إِذْ جَاءَكُم ۖ بَلْ كُنتُم مُّجْرِمِينَ
Қудратмандон ба забуншудагон гӯянд: «Оё аз он пас, ки шуморо ба роҳи ҳидоят даъват карданд, мо шуморо боздоштем? На, шумо худ гунаҳкор будед!»
33 وَقَالَ الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا بَلْ مَكْرُ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ إِذْ تَأْمُرُونَنَا أَن نَّكْفُرَ بِاللَّهِ وَنَجْعَلَ لَهُ أَندَادًا ۚ وَأَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذَابَ وَجَعَلْنَا الْأَغْلَالَ فِي أَعْنَاقِ الَّذِينَ كَفَرُوا ۚ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ
Забуншудагон ба қудратмандон гӯянд: «На, шумо шабу рӯз ҳила мекардед, он гоҳ ки моро фармон медодед, ки ба Худои якто кофир шавем ва барои Ӯ шариконе қарор диҳем!» Ва чун азобро бубинанд, дар дил пушаймонӣ кунанд. Ва Мо гулҳоро бар гардани кофирон бигузорем. Оё на чунин аст, ки дар баробари амалҳояшон ҷазо дода мешаванд?
34 وَمَا أَرْسَلْنَا فِي قَرْيَةٍ مِّن نَّذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا بِمَا أُرْسِلْتُم بِهِ كَافِرُونَ
Мо кадом бимдиҳандае ба деҳае фиристодем, тавонгарони бо айшу ишраташ гуфтанд: «Мо ба он чӣ шуморо ба он фиристодаанд, имон намеоварем».
35 وَقَالُوا نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوَالًا وَأَوْلَادًا وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ
Ва гуфтанд: «Молҳову авлоди мо аз ҳама бештар аст ва касе моро азоб накунад».
Тарҷума — Саба 33 Сураи Саба Оят 33 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Забуншудагон ба қудратмандон гӯянд: «На, шумо шабу рӯз ҳила мекардед,…
Сураи Оят 33/54 — Сураи Саба سبأ (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Саба Гӯш кун, Сураи Саба Тарҷума, Сураи Саба mp3, Сураи Саба pdf. Оят 31–35. Ба Тоҷикӣ: Русский.