Surah Saba — Aya 33

Ma’anonin Kalmomin:

• اسْتُضْعِفُوا (An tsananta musu): Waɗanda aka raina kuma aka yi musu wahala, wato mabiya.
• اسْتَكْبَرُوا (Suka yi girman kai): Shugabannin kafirai waɗanda suka ƙi gaskiya.
• مَكْرُ (Makirci): Dabara da yaudara.
• أَندَادًا (Kishiyoyi): Abokan tarayya da Allah a cikin ibada.
• أَسَرُّوا النَّدَامَةَ (Suka ɓoye nadama): Suka boye baƙin ciki da nadama a cikin zukatansu.
• الْأَغْلَالَ (Ƙangarorin wuya): Sarƙoƙin da ake ɗaure wuya da su.

Fassarar Ayar:

A ranar alƙiyama, waɗanda aka tsananta musu a duniya (mabiya) za su ce wa shugabanninsu da suka yi girman kai: “A’a, ba wai mu da kanmu muka ɓata ba, sai dai ku ne kuka yaudare mu da makircinku na dare da rana, kuna umartar mu da mu kafirta da Allah, kuma mu sanya masa abokan tarayya a cikin ibada.” Sa’an nan dukansu biyu (shugabanni da mabiya) za su ɓoye nadama da baƙin ciki a cikin zukatansu a lokacin da suka ga azaba, amma nadamar ba za ta amfane su ba. Kuma Allah Ya sanya sarƙoƙi a wuyoyin waɗanda suka kafirta, suna ɗaure su da su. Kuma za a tambaye su: “Shin ana saka musu ne face gwargwadon abin da suka aikata a duniya na kafirci da zunubai?” Wato ba a zalunce su ba, sai dai sun sami sakamakon ayyukansu na ɓarna.

Fa’idodin Ayar:

1. Ayar tana nuna cewa shugabannin ɓarna suna da babban laifi wajen ɓatar da al’umma, kuma za su ɗauki nauyin waɗanda suka ɓata da su.
2. Tana gargadinmu daga bin masu kiran zuwa ga ɓata da shirka, domin su ne za su jawo mana azaba a lahira.
3. Tana tabbatar da cewa Allah ba ya zalunci kowa, sai dai mutum yana samun sakamakon abin da ya aikata da hannunsa.
4. Nadama a ranar alƙiyama ba za ta amfana ba, don haka ya kamata mu tuba a duniya kafin mutuwa.
5. Ayar tana ƙarfafa mu mu riƙe imani da Allah kaɗai, mu nisanci kafa abokan tarayya da shi, kuma mu jajirce wajen bin gaskiya ko da shugabanninmu suna adawa da ita.