Surja Fatir — Ajet 29

Kuptimet e fjalëve:

• يَتْلُونَ: lexojnë dhe e ndjekin atë që është në të.
• تَبُورَ: të shkatërrohet, të dështojë ose të mos ketë fitim.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar njofton se ata që lexojnë Librin e Tij (Kuranin) dhe veprojnë sipas tij, duke i kushtuar rëndësi të vazhdueshme leximit dhe zbatimit të urdhërave të tij, e falin namazin në kohët e tij me të gjitha kushtet dhe ruknet e tij, dhe shpenzojnë nga ajo që u ka dhënë Allahu – qoftë në mënyrë të fshehtë apo të hapur – nga sadakaja vullnetare dhe detyrimi (zekati), ata me këto vepra shpresojnë një tregti që nuk dështon kurrë dhe nuk humb. Kjo është tregtia me Allahun, e cila sjell kënaqësinë e Tij dhe shpërblimin e madh. Ata e bëjnë këtë duke shpresuar që Allahu t'ua plotësojë shpërblimin e tyre plotësisht, pa asnjë mangësi, dhe t'ua shtojë atyre nga mirësia e Tij. Allahu është Falës i mëkateve të tyre dhe Mirënjohës për veprat e tyre të mira, duke i shpërblyer ata me shpërblimin më të madh.

Përfitimet e nxjerra nga ajati:

1. Tregtia më e mirë dhe më fitimprurëse për njeriun është tregtia me Allahun – duke lexuar Kuranin, duke falur namazin dhe duke dhënë sadaka. Kjo është tregti që nuk dështon kurrë, ndryshe nga tregtitë e kësaj bote që mund të sjellin humbje.
2. Namazi është shtylla e fesë dhe lidhja e vazhdueshme mes robrit dhe Zotit të tij, prandaj përmendet menjëherë pas leximit të Librit të Allahut.
3. Shpenzimi në rrugë të Allahut, qoftë i fshehtë apo i hapur, është shenjë e sinqeritetit dhe e dashurisë për Allahun, dhe tregon se njeriu nuk është i lidhur me pasurinë materiale.
4. Shpresa në mëshirën e Allahut dhe shpërblimin e Tij është ajo që i bën besimtarët të vazhdojnë në rrugën e drejtë, edhe kur hasin vështirësi.
5. Allahu i fal mëkatet e robërve të Tij dhe i shpërblen veprat e tyre të mira me bujari të madhe – kjo është një nxitje e madhe për t'u afruar tek Ai me vepra të mira.