Surja Fatir — Ajet 28

Kuptimet e fjalëve:

• Ed-devâbb: Kafshët që ecin në tokë, si kuajt, mushkat, gomarët etj.
• El-en'âm: Bagëtitë, si devetë, lopët dhe delet.
• El-ulâ': Dijetarët, ata që njohin Allahun, cilësitë e Tij, ligjet e Tij dhe fuqinë e Tij.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon se ashtu siç i krijoi frutat dhe malet me ngjyra të ndryshme – të kuqe, të bardha, të zeza – po ashtu krijoi edhe njerëzit, kafshët dhe bagëtitë me ngjyra të ndryshme. Ky larmi ngjyrash tek njerëzit, kafshët dhe bagëtitë është shenjë e fuqisë së Allahut dhe e përsosurisë së krijimit të Tij.

Pastaj Allahu na mëson se nga robërit e Tij, vetëm dijetarët e kanë frikën e vërtetë ndaj Tij. Kjo do të thotë se ata që e njohin Allahun me emrat dhe cilësitë e Tij, që e kuptojnë ligjin e Tij dhe që meditojnë për krijesat e Tij – ata e ndiejnë madhështinë e Tij në zemrat e tyre dhe e druajnë dënimin e Tij. Sa më i madh të jetë dija e njeriut për Allahun, aq më e madhe është frika dhe devotshmëria e tij ndaj Tij.

Në fund të ajetit, Allahu e përshkruan veten me dy cilësi të bukura: El-Aziz (i Plotfuqishmi, i Cili nuk mund të mposhtet) dhe El-Gafur (Falësi i madh, i Cili i fal mëkatet e robërve të Tij që pendohen).

Përfitimet nga Ajeti:

1. Larmia e ngjyrave tek njerëzit dhe kafshët është shenjë e fuqisë së Allahut dhe e urtësisë së Tij – kjo na fton të meditojmë për krijimin e Tij dhe ta falënderojmë Atë.
2. Dija e vërtetë nuk është vetëm grumbullim informacionesh, por ajo që e bën njeriun të ndiejë frikë ndaj Allahut dhe ta dojë Atë – prandaj dijetarët e vërtetë janë më të devotshmit.
3. Allahu është i Plotfuqishëm, por në të njëjtën kohë është Falës – kjo na jep shpresë dhe na nxit të kthehemi tek Ai me pendim, pa u dëshpëruar nga mëshira e Tij.
4. Ky ajet na mëson se Islami është feja e dijes dhe e mendimit – sa më shumë ta njohim krijimin e Allahut, aq më shumë i afrohemi Atij me zemër dhe me vepra.