سورت يس — آیت 22

د کلمو معناګانې:

• فَطَرَنِي: زه يې پيدا کړم، يعنې له نشتوالي يې رامنځته کړم او په طبيعي فطرت يې برابر کړم.
• تُرْجَعُونَ: تاسو به بېرته ورګرځول کېږئ، يعنې له مرګ وروسته به ژوندي کول او د حساب لپاره به راوستل کېږئ.

د آيت تفسير:

دا د هغه مومن سړي خبره ده چې د خپل قوم د خلکو د هڅونې او نصيحت لپاره يې وويل: "زه څه لرم چې هغه ذات نه عبادت کوم چې زه يې پيدا کړم؟! يعنې زه څه مانع لرم چې د هغه خالق عبادت ونه کړم چې ما يې له نشتوالي نه وجود ته راوړم او په ښه فطرت يې برابر کړم؟! بيا څه شي زه له عبادت نه منع کوي، په داسې حال کې چې هغه زما رازق، خالق او مالک دی؟! او تاسو ټول به هم له مرګ وروسته هغه ته ورګرځول کېږئ، نو ځکه بايد تاسو هم يوازې د هغه عبادت وکړئ، ځکه چې هغه به تاسو ته د خپلو اعمالو سزا او جزا درکړي. دا خبره د دې لپاره ده چې هغه خپل قوم ته ووايي چې زه له دې امله عبادت کوم چې هغه زما خالق دی او بيا به هم ټول هغه ته ورګرځو، نو څنګه کېدای شي چې زه له هغه پرته بل څوک عبادت کړم؟!

فايدې او سبقونه:

1. مومن بايد تل د خپل ايمان په اړه روښانه دليل ولري او د نورو د مخالفت سره سره خپل عقيده په کلکه وساتي.
2. د خالق د پېژندنې او د هغه د نعمتونو په يادولو سره بايد د عبادت لپاره زړه ګرم شي، ځکه چې د فطرت او پيدايښت يادونه د عبادت لپاره تر ټولو قوي انگيزه ده.
3. د آخرت او بېرته ورګرځېدنې پر باور سره، انسان بايد خپل ژوند د الله د رضا په لور برابر کړي، ځکه چې هر څوک به د خپلو کړنو حساب ورکوي.
4. دا آيت د توحيد او د شرک د ردولو په برخه کې يو ښکاره دليل دی، چې يوازې الله تعالی د عبادت وړ دی، ځکه هغه خالق او بيا ورګرځوونکی دی.