Сураи Ан-Ниса Оят 46 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Баъзе аз ҷуҳудон калимоти Худоро ба маънӣ дигаргун мекунанд ва…

Ан-Ниса · 46/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

مِّنَ الَّذِينَ هَادُوا يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِ وَيَقُولُونَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَرَاعِنَا لَيًّا بِأَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِي الدِّينِ ۚ وَلَوْ أَنَّهُمْ قَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَأَقْوَمَ وَلَٰكِن لَّعَنَهُمُ اللَّهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُونَ إِلَّا قَلِيلًا ۝٤٦

🔤 Transliteration

Minal lazeena haadoo yuharrifoonal Kalima `am mawaadi`ihee wa yaqooloona sami`naa wa `asainaa wasma` ghaira musma`inw wa raa`inaa laiyam bi alsinatihim wa ta`nan fiddeen; wa law annahum qaaloo sami`naa wa ata`naa wasma` wanzurnaa lakaana khairal lahum wa aqwama wa laakil la ``anahumul laahu bikufrihim falaa yu`minoona illaa qaleela

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Баъзе аз ҷуҳудон калимоти Худоро ба маънӣ дигаргун мекунанд ва мегӯянд: «Шунидем ва нофармонӣ мекунем ва бишнав ва кош ношунаво гардӣ ва «роъино». Ба луғати хеш забон мегардонанд ва ба дини ислом таъна мезананд. Агар мегуфтанд, ки шунидем ва итоъат кардем ва «Унзурно»", барояшон беҳтару басавобтар буд. Худо ононро ба сабаби куфрашон лаънат карда ва ҷуз андаке имон наёваранд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Шарҳи калимаҳои муҳим:

«يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِ»: калимаҳоро аз ҷойҳои аслии худ тағйир медиҳанд ва маънои онҳоро дигаргун месозанд.
«سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا»: шунидем ва нофармонӣ кардем.
«وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ»: бишнав, ки ба ту гӯш дода нашавад (яъне дуои бад барои Паёмбар).
«رَاعِنَا»: ба мо раҳм кун ё моро бипазир; онҳо ин калимаро ба таври дигар талаффуз мекарданд, то маънои «рӯҳоният» ва «беақлӣ»-ро расонанд.
«لَيًّا بِأَلْسِنَتِهِمْ»: каҷ кардани забонҳои худ барои таҳриф ва тамасхур.
«طَعْنًا فِي الدِّينِ»: айбҷӯӣ ва нақс дар дини Ислом.
«أَقْوَمَ»: дурусттар ва росттар.

Тафсири оят:

Аз миёни яҳудиён гурӯҳе ҳастанд, ки суханони Худоро аз ҷойҳои худ тағйир медиҳанд ва маънои онҳоро дигаргун месозанд. Онҳо ба Паёмбар (с) мегӯянд: «Шунидем ва нофармонӣ кардем» ва мегӯянд: «Бишнав, ки ба ту гӯш дода нашавад» ва «Ба мо раҳм кун» — вале онҳо ин суханонро бо забонҳои худ каҷ мекунанд, то тамасхур ва айбҷӯӣ дар дин кунанд. Агар онҳо ба ҷои ин суханон мегуфтанд: «Шунидем ва итоат кардем» ва «Бишнав» ва «Ба мо назар кун», барои онҳо беҳтар ва дурусттар буд. Вале Худо онҳоро ба сабаби куфрашон аз раҳмати худ дур кард, бинобар ин онҳо имон намеоваранд, магар андаке.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки таҳриф ва дигаргунсозии суханони Худо амали бад аст ва ба куфр мерасонад.
Адаб ва эҳтиром нисбат ба Паёмбар (с) ва суханони ӯ бениҳоят муҳим аст.
Итоат ба Худо ва Паёмбар (с) роҳи наҷот ва беҳтарӣ аст.
Худо барои куфр ва тамасхури худ одамонро аз раҳмати худ дур мекунад.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки суханони нек ва дуруст гӯем ва аз таҳриф ва тамасхур дурӣ ҷӯем.
Ҳамчунин нишон медиҳад, ки ҳатто дар байни аҳли китоб ҳам касоне ҳастанд, ки имон меоваранд, вале аксари онҳо ба сабаби куфр ва ҷаҳолат имон намеоваранд.

📜 Оят 44-48 — Сураи Ан-Ниса

44أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيبًا مِّنَ الْكِتَابِ يَشْتَرُونَ الضَّلَالَةَ وَيُرِيدُونَ أَن تَضِلُّوا السَّبِيلَ

Оё он касонеро, ки аз китоб баҳрае дода шудаанд, надидаӣ, ки гумроҳӣ мехаранд ва мехоҳанд, ки шумо низ гумроҳ шавед?

45وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِأَعْدَائِكُمْ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ وَلِيًّا وَكَفَىٰ بِاللَّهِ نَصِيرًا

Худо душманони шуморо беҳтар мешиносад ва дӯстии Ӯ шуморо кифоят хоҳад кард ва ёрии Ӯ шуморо басанда аст.

46مِّنَ الَّذِينَ هَادُوا يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِ وَيَقُولُونَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَرَاعِنَا لَيًّا بِأَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِي الدِّينِ ۚ وَلَوْ أَنَّهُمْ قَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَأَقْوَمَ وَلَٰكِن لَّعَنَهُمُ اللَّهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُونَ إِلَّا قَلِيلًا

47يَا أَيُّهَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ آمِنُوا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُم مِّن قَبْلِ أَن نَّطْمِسَ وُجُوهًا فَنَرُدَّهَا عَلَىٰ أَدْبَارِهَا أَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّا أَصْحَابَ السَّبْتِ ۚ وَكَانَ أَمْرُ اللَّهِ مَفْعُولًا

Эй касоне, ки шуморо китоб дода шуда, ба китобе, ки нозил кардаем ва китоби шуморо низ тасдиқ мекунад, имон биёваред; пеш аз он ки нақши чеҳраҳоеро нест кунем ва рӯйҳоро ба қафо баргардонем. Ё ҳамчунон, ки асҳоби сабтро лаънат кардем, шуморо ҳам лаънат кунем. Ва фармони Худо шуданист!

48إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَٰلِكَ لِمَن يَشَاءُ ۚ وَمَن يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدِ افْتَرَىٰ إِثْمًا عَظِيمًا

Албатта Худо гуноҳи касонеро, ки ба Ӯ ширк оваранд, намебахшад ва гуноҳони дигарро барои ҳар кӣ бихоҳад, меомурзад. Ва ҳар кӣ ба Худо ширк оварад, дурӯғе сохта ва гуноҳе бузург муртакиб шудааст.

← Оят 45 📖 Ан-Ниса Оят 47 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

46Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 46

Сураи Ан-Ниса Оят 46 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Баъзе аз ҷуҳудон калимоти Худоро ба маънӣ дигаргун мекунанд ва…

Сураи Оят 46/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 44–48. Ба Тоҷикӣ: Русский.