Сураи Ан-Ниса Оят 47 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй касоне, ки шуморо китоб дода шуда, ба китобе, ки…

Ан-Ниса · 47/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ آمِنُوا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُم مِّن قَبْلِ أَن نَّطْمِسَ وُجُوهًا فَنَرُدَّهَا عَلَىٰ أَدْبَارِهَا أَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّا أَصْحَابَ السَّبْتِ ۚ وَكَانَ أَمْرُ اللَّهِ مَفْعُولًا ۝٤٧

🔤 Transliteration

yaaa aiyuha lazeena ootu Kitaaba aaminoo bimaa nazzalnaa musadiqallimaa ma`akum min qabli an natmisa wujoohan fanaruddahaa `alaaa adbaarihaaa aw nal`anahum kamaa la`annaaa Ashaabas Sabt; wa kaana amrul laahi maf`oolaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Эй касоне, ки шуморо китоб дода шуда, ба китобе, ки нозил кардаем ва китоби шуморо низ тасдиқ мекунад, имон биёваред; пеш аз он ки нақши чеҳраҳоеро нест кунем ва рӯйҳоро ба қафо баргардонем. Ё ҳамчунон, ки асҳоби сабтро лаънат кардем, шуморо ҳам лаънат кунем. Ва фармони Худо шуданист!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

— «نَطْمِسَ»: маҳв кардан, нест кардани осори чизе, то ки он ба куллӣ аз байн равад.

— «أَدْبَارِهَا»: пуштҳояшон, қафояшон.

— «أَصْحَابَ السَّبْتِ»: аҳли шанбе, яъне он гурӯҳе аз яҳудиён, ки дар рӯзи шанбе аз шикор кардан манъ шуда буданд, вале саркашӣ карданд.

— «مَفْعُولًا»: иҷрошаванда, ба амал омаданист, ҳатман воқеъ мешавад.

Тафсири оят:

Эй касоне, ки ба шумо китоб дода шудааст, яъне эй яҳудиён ва насрониён, ба он чизе ки Мо нозил кардаем — ба Қуръони Карим — имон биёред ва ба он амал кунед. Ин Қуръон он чизеро, ки дар дасти шумо аз Таврот ва Инҷил боқӣ мондааст, тасдиқ мекунад ва рост будани онро таъйид менамояд. Ин даъват ба имон пеш аз он аст, ки азоби Мо ба шумо бирасад: рӯйҳои шуморо маҳв кунем ва онҳоро ба пушти сар гардонем, ё ки шуморо аз раҳмати Худ дур кунем ва лаънат кунем, чунон ки аҳли шанберо лаънат кардем. Онҳо аз шикор дар рӯзи шанбе манъ шуда буданд, вале саркашӣ карданд ва ҳадди Худоро поймол намуданд, баъд Худованд онҳоро ба шакли маймунҳо масх кард ва аз раҳмати Хеш берун ронд. Ва амри Худованд ҳатман иҷро мешавад, ҳеҷ чизе наметавонад онро боздорад ва ҳеҷ қуввае аз иҷрои он монеъ намешавад.

Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят ба аҳли китоб ва ҳамаи одамон нишон медиҳад, ки Қуръон давоми китобҳои осмонӣ аст ва онҳоро тасдиқ мекунад, на ин ки онҳоро инкор кунад. Пас имон ба Қуръон имон ба ҳақиқати ҳамаи паёмҳои илоҳӣ аст.

— Худованд бо раҳмат ва меҳрубонӣ пеш аз азоб даъват мекунад; вақте ки одам имкон дорад ба ҳақ баргардад, бояд фавран ин корро кунад, зеро фурсат метавонад аз даст равад.

— Ояти Қуръон ҳушдор медиҳад, ки саркашӣ аз амри Худо оқибати бад дорад, чунон ки аҳли шанбе гирифтор шуданд. Ин барои мо дарс аст, ки ҳатто амрҳои хурди Худоро сабук нашуморем.

— Қудрати Худованд бениҳоят аст; Ӯ метавонад ҳар чизеро тағйир диҳад ва ҳар ҳукмеро иҷро кунад. Ин боиси он мешавад, ки инсон ҳамеша худро ниёзманди раҳмати Ӯ бидонад ва аз азоби Ӯ битарсад.

— Ин оят ба мо меомӯзад, ки ба Қуръон бо дили кушод имон биёрем ва онро дастури ҳаёти худ қарор диҳем, то аз раҳмати Худованд баҳраманд гардем ва аз лаънату азоб дур бошем.

📜 Оят 45-49 — Сураи Ан-Ниса

45وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِأَعْدَائِكُمْ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ وَلِيًّا وَكَفَىٰ بِاللَّهِ نَصِيرًا

Худо душманони шуморо беҳтар мешиносад ва дӯстии Ӯ шуморо кифоят хоҳад кард ва ёрии Ӯ шуморо басанда аст.

46مِّنَ الَّذِينَ هَادُوا يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِ وَيَقُولُونَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَرَاعِنَا لَيًّا بِأَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِي الدِّينِ ۚ وَلَوْ أَنَّهُمْ قَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَأَقْوَمَ وَلَٰكِن لَّعَنَهُمُ اللَّهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُونَ إِلَّا قَلِيلًا

Баъзе аз ҷуҳудон калимоти Худоро ба маънӣ дигаргун мекунанд ва мегӯянд: «Шунидем ва нофармонӣ мекунем ва бишнав ва кош ношунаво гардӣ ва «роъино». Ба луғати хеш забон мегардонанд ва ба дини ислом таъна мезананд. Агар мегуфтанд, ки шунидем ва итоъат кардем ва «Унзурно»", барояшон беҳтару басавобтар буд. Худо ононро ба сабаби куфрашон лаънат карда ва ҷуз андаке имон наёваранд.

47يَا أَيُّهَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ آمِنُوا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُم مِّن قَبْلِ أَن نَّطْمِسَ وُجُوهًا فَنَرُدَّهَا عَلَىٰ أَدْبَارِهَا أَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّا أَصْحَابَ السَّبْتِ ۚ وَكَانَ أَمْرُ اللَّهِ مَفْعُولًا

48إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَٰلِكَ لِمَن يَشَاءُ ۚ وَمَن يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدِ افْتَرَىٰ إِثْمًا عَظِيمًا

Албатта Худо гуноҳи касонеро, ки ба Ӯ ширк оваранд, намебахшад ва гуноҳони дигарро барои ҳар кӣ бихоҳад, меомурзад. Ва ҳар кӣ ба Худо ширк оварад, дурӯғе сохта ва гуноҳе бузург муртакиб шудааст.

49أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يُزَكُّونَ أَنفُسَهُم ۚ بَلِ اللَّهُ يُزَكِّي مَن يَشَاءُ وَلَا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا

Оё ононро надидаӣ, ки худро поку беайб ҷилва медиҳанд? Оре, Худост, ки ҳар киро, ки хоҳад, аз айб пок гардонад. Ва ба ҳеҷ кас ҳатто ба қадри риштае, ки дар шикофи донаи хурмост, ситам нашавад.

← Оят 46 📖 Ан-Ниса Оят 48 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

47Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 47

Сураи Ан-Ниса Оят 47 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй касоне, ки шуморо китоб дода шуда, ба китобе, ки…

Сураи Оят 47/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 45–49. Ба Тоҷикӣ: Русский.