Сураи Ан-Ниса Оят 99 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Шояд, ки Худояшон афв кунад, ки Худо афвкунандаву омурзанда аст!

Ан-Ниса · 99/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

فَأُولَٰئِكَ عَسَى اللَّهُ أَن يَعْفُوَ عَنْهُمْ ۚ وَكَانَ اللَّهُ عَفُوًّا غَفُورًا ۝٩٩

🔤 Transliteration

Fa ulaaa`ika `asal laahu ai ya`fuwa `anhum; wa kaanal laahu `Afuwwan Ghafooraa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Шояд, ки Худояшон афв кунад, ки Худо афвкунандаву омурзанда аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

عَسَى: калимаест, ки барои умедворӣ ва наздик будани вуқӯи чизе истифода мешавад; дар ин ҷо маънои «умед аст» ё «наздик аст»-ро дорад.
يَعْفُوَ: бубахшад, афв кунад, гуноҳро бипӯшад.
عَفُوًّا: бисёр афвкунанда, бахшанда.
غَفُورًا: бисёр омурзанда, пӯшандаи гуноҳҳо.

Тафсири оят:

Ин оят дар идомаи суханон дар бораи онҳоест, ки дар замин зулму ситам дида, ба гуноҳ ва нотавонӣ маҷбур шудаанд. Худованд дар оятҳои пеш аз ин ваъдаи азоб дода буд барои касоне, ки бо вуҷуди имкон ба ҳиҷрат нарафта, дар ҷои зулм мондаанд. Аммо дар ин оят истисно мекунад он гурӯҳеро, ки воқеан нотавон ва бечораанд: мардон, занон ва кӯдаконе, ки на қувваи дифоъ аз худ доранд ва на роҳи раҳоӣ аз зулму ситамро медонанд. Инҳо касоне ҳастанд, ки Худованд ба раҳмат ва лутфи худ умед аст онҳоро афв кунад ва гуноҳашонро бибахшад. Зеро Худованд ҳамеша афвкунанда ва омурзанда аст нисбати бандагони худ, махсусан онҳое, ки тавба мекунанд ва ба сӯи Ӯ бозмегарданд. Пас ин оят баёни он аст, ки нотавонони воқеӣ аз доираи таҳдид берунанд ва ба умеди бахшоиши Худованд қарор доранд.

Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд ва одамонро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:

Худованд бандагони худро танҳо ба андозаи тавонашон масъул медонад ва нотавониро узр мепазирад.
Раҳмати Худованд бар ғазаби Ӯ пешӣ мегирад ва ҳамеша роҳи бахшоишро боз мегузорад.
Ин оят умедворӣ мебахшад ба онҳое, ки дар шароити душвор қарор доранд ва худро гуноҳкор ҳис мекунанд.
Худованд сифатҳои афвкунанда ва омурзанда дорад, ки ин ба дили бандагонаш оромиш ва умед меорад.
Ислом дини раҳмат ва адолат аст; ҳеҷ касро ба зулм ва нотавонӣ маҷбур намекунад ва барои ҳар кас ба андозаи имконияташ роҳи наҷотро нишон медиҳад.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ба Қуръон рӯй орем, зеро он китоби раҳмат ва ҳидоят аст барои ҳамаи одамон.

📜 Оят 97-101 — Сураи Ан-Ниса

97إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ ظَالِمِي أَنفُسِهِمْ قَالُوا فِيمَ كُنتُمْ ۖ قَالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ ۚ قَالُوا أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فِيهَا ۚ فَأُولَٰئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ ۖ وَسَاءَتْ مَصِيرًا

Касоне ҳастанд, ки фариштагон ҷонашонро меситонанд, дар ҳоле ки бар хештан ситам карда буданд. Аз онҳо мепурсанд: «Дар чӣ коре будед?» Гӯянд: «Мо дар рӯи замин мардуме будем бечора». Фариштагон гӯянд: «Оё замини Худо паҳновар набуд, ки дар он муҳоҷират кунед?» Макони инҳо ҷаҳаннам аст ва саранҷомашон бад!

98إِلَّا الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ لَا يَسْتَطِيعُونَ حِيلَةً وَلَا يَهْتَدُونَ سَبِيلًا

Ғайри мардону занон ва кӯдакони кори нотавоне, ки ҳеҷ чорае наёбанд ва ба ҳеҷ ҷо роҳ набаранд.

99فَأُولَٰئِكَ عَسَى اللَّهُ أَن يَعْفُوَ عَنْهُمْ ۚ وَكَانَ اللَّهُ عَفُوًّا غَفُورًا

Шояд, ки Худояшон афв кунад, ки Худо афвкунандаву омурзанда аст!

100۞ وَمَن يُهَاجِرْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَجِدْ فِي الْأَرْضِ مُرَاغَمًا كَثِيرًا وَسَعَةً ۚ وَمَن يَخْرُجْ مِن بَيْتِهِ مُهَاجِرًا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ ۗ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا

Он кас, ки дар роҳи Худо тарки ватан кунад, дар рӯи замин бархӯрдориҳои бисёр ва кушоишҳо хоҳад ёфт. Ва ҳар кас, ки аз хонаи хеш берун ояд, то ба сӯи Худо ва расулаш ҳиҷрат кунад ва он гоҳ марг ӯро дарёбад, муздаш бар ӯҳдаи Худост ва Худо омурзандаву меҳрубон аст!

101وَإِذَا ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَن تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلَاةِ إِنْ خِفْتُمْ أَن يَفْتِنَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا ۚ إِنَّ الْكَافِرِينَ كَانُوا لَكُمْ عَدُوًّا مُّبِينًا

Ва чун дар замин сафар кунед, гуноҳе нест, ки агар бими он доштед, ки кофирон ба шумо зиён расонанд, намози хеш кутоҳ кунед. Зеро кофирон душмани ошкори шумо ҳастанд!

← Оят 98 📖 Ан-Ниса Оят 100 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

99Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 99

Сураи Ан-Ниса Оят 99 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Шояд, ки Худояшон афв кунад, ки Худо афвкунандаву омурзанда аст!

Сураи Оят 99/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 97–101. Ба Тоҷикӣ: Русский.