Сураи Ан-Ниса Оят 100 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Он кас, ки дар роҳи Худо тарки ватан кунад, дар…

Ан-Ниса · 100/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

۞ وَمَن يُهَاجِرْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَجِدْ فِي الْأَرْضِ مُرَاغَمًا كَثِيرًا وَسَعَةً ۚ وَمَن يَخْرُجْ مِن بَيْتِهِ مُهَاجِرًا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ ۗ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا ۝١٠٠

🔤 Transliteration

Wa mai yuhaajir fee sabeelil laahi yajid fil ardi mmuraaghaman kaseeranw wa sa`ah; wa mai yakhruj mim baitihee muhaajiran ilal laahi wa Rasoolihee summa yudrikhul mawtu faqad waqa`a ajruhoo `alal laah; wa kaanal laahu Ghafoorar Raheemaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Он кас, ки дар роҳи Худо тарки ватан кунад, дар рӯи замин бархӯрдориҳои бисёр ва кушоишҳо хоҳад ёфт. Ва ҳар кас, ки аз хонаи хеш берун ояд, то ба сӯи Худо ва расулаш ҳиҷрат кунад ва он гоҳ марг ӯро дарёбад, муздаш бар ӯҳдаи Худост ва Худо омурзандаву меҳрубон аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкили оят:

— «Мурогаман»: ҷои кӯчидан ва паноҳ бурдан, ки дар он иззату обрӯ пайдо мешавад ва душман хор мегардад. Асли «рагм» ба маънои часпидани биноӣ ба хок аст, ки нишонаи хорӣ ва мағлубшавӣ мебошад.

— «Саъатан»: фарохӣ дар ризқу рӯзӣ ва зиндагӣ.

— «Фақад вақаа аҷруҳу алаллоҳ»: подоши ӯ бар зиммаи Худо собит ва ҳатмӣ гардид.

— «Ғафуран раҳиман»: бахшандаи гуноҳҳо, меҳрубон ба бандагони худ.

Тафсири оят:

Ҳар касе ки барои ризои Худо ва ёрии дини ӯ аз сарзамини куфр ба сӯи сарзамини ислом ҳиҷрат кунад, дар рӯи замин ҷои кӯчидан ва паноҳгоҳе хоҳад ёфт, ки дар он иззату эҳтиром ва фарохии ризқу зиндагиро ба даст меорад. Ӯ дар он ҷо аз хории душман раҳо мешавад ва ба обрӯву неъматҳои фаровон мерасад. Ва ҳар касе ки аз хонаи худ ба қасди ҳиҷрат ба сӯи Худо ва Паёмбари ӯ берун ояд ва сипас пеш аз расидан ба мақсади худ марг ӯро фаро гирад, подоши амали некӯаш бар зиммаи Худованд собит шудааст ва аз даст додани расидан ба манзили ҳиҷрат ба ӯ зараре намерасонад. Худованд бахшанда аст барои касе ки аз гуноҳ тавба кунад ва ба бандагони худ меҳрубон аст.

Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят ба ҳиҷрат ва кӯчидан дар роҳи Худо тарғиб мекунад ва нишон медиҳад, ки ин амал сабаби иззат, фарохии ризқ ва раҳои аз зулму хорӣ мегардад.

— Ҳар касе ки барои дини Худо қадам бардорад, Худованд барои ӯ роҳи берунрафтан ва ҷои паноҳ меёбад, ҳатто агар дар роҳ ба мақсадаш нарасад.

— Подоши ҳиҷраткунанда бар зиммаи Худованд аст ва ин бузургтарин умедворӣ барои муъминон мебошад, ки амали некӯашон ҳеҷ гоҳ беподош намемонад.

— Худованд ғафуру раҳим аст; Ӯ гуноҳҳои бандагони тавбакунандаро мебахшад ва ба онҳо меҳрубонӣ мекунад, ки ин бахшиши Ӯ сабаби умедворӣ ва рӯҳбаландӣ дар дилҳост.

— Ин оят моро водор мекунад, ки барои дини Худо сахтӣ ва машаққатро таҳаммул кунем ва ба неъматҳои Худованд умедвор бошем, зеро Ӯ ҳеҷ гоҳ амали некӯкро беподош намегузорад.

📜 Оят 98-102 — Сураи Ан-Ниса

98إِلَّا الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ لَا يَسْتَطِيعُونَ حِيلَةً وَلَا يَهْتَدُونَ سَبِيلًا

Ғайри мардону занон ва кӯдакони кори нотавоне, ки ҳеҷ чорае наёбанд ва ба ҳеҷ ҷо роҳ набаранд.

99فَأُولَٰئِكَ عَسَى اللَّهُ أَن يَعْفُوَ عَنْهُمْ ۚ وَكَانَ اللَّهُ عَفُوًّا غَفُورًا

Шояд, ки Худояшон афв кунад, ки Худо афвкунандаву омурзанда аст!

100۞ وَمَن يُهَاجِرْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَجِدْ فِي الْأَرْضِ مُرَاغَمًا كَثِيرًا وَسَعَةً ۚ وَمَن يَخْرُجْ مِن بَيْتِهِ مُهَاجِرًا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ ۗ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا

101وَإِذَا ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَن تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلَاةِ إِنْ خِفْتُمْ أَن يَفْتِنَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا ۚ إِنَّ الْكَافِرِينَ كَانُوا لَكُمْ عَدُوًّا مُّبِينًا

Ва чун дар замин сафар кунед, гуноҳе нест, ки агар бими он доштед, ки кофирон ба шумо зиён расонанд, намози хеш кутоҳ кунед. Зеро кофирон душмани ошкори шумо ҳастанд!

102وَإِذَا كُنتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَاةَ فَلْتَقُمْ طَائِفَةٌ مِّنْهُم مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذَا سَجَدُوا فَلْيَكُونُوا مِن وَرَائِكُمْ وَلْتَأْتِ طَائِفَةٌ أُخْرَىٰ لَمْ يُصَلُّوا فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَأَسْلِحَتَهُمْ ۗ وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَأَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُم مَّيْلَةً وَاحِدَةً ۚ وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِن كَانَ بِكُمْ أَذًى مِّن مَّطَرٍ أَوْ كُنتُم مَّرْضَىٰ أَن تَضَعُوا أَسْلِحَتَكُمْ ۖ وَخُذُوا حِذْرَكُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُّهِينًا

Ва чун ту дар миёнашон бошӣ ва барояшон намоз барпо кунӣ, бояд, ки гурӯҳе аз онҳо бо ту ба намоз биистанд ва силоҳҳои хеш бардоранд. Ва чун саҷда ба поён бурданд, баробари душман шаванд, то гурӯҳи дигар, ки намоз нахондаанд, биёянд ва бо ту намоз бихонанд. Онон низ ҳушёр бошанд ва силоҳҳои хеш бигиранд. Зеро кофирон дӯст доранд, ки шумо аз силоҳҳо ва матоъи худ ғофил шавед, то якбора бар шумо битозанд. Ва гуноҳе, содир накардаед, ҳар гоҳ аз борон дар ранҷ будед ё бемор будед, силоҳҳои худ бигзорэд, вале ҳушёрона дар фикри душман бошед. Албатта Худо барои кофирон азобе хсркунанда омода сохтааст!

← Оят 99 📖 Ан-Ниса Оят 101 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

100Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 100

Сураи Ан-Ниса Оят 100 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Он кас, ки дар роҳи Худо тарки ватан кунад, дар…

Сураи Оят 100/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 98–102. Ба Тоҷикӣ: Русский.