سورت فصلت — آیت 17

د مهمو کلمو معنا:

• ثَمُودُ: د صالح علیه السلام قوم.
• فَهَدَيْنَاهُمْ: مونږ دوی ته د حق او سمې لارې ښودنه وکړه.
• فَاسْتَحَبُّوا: نو دوی غوره کړل او ترجیح یې ورکړه.
• الْعَمَىٰ: دلته مراد کفر او ګمراهي ده.
• الْهُدَىٰ: ایمان او سمه لار.
• صَاعِقَةُ الْعَذَابِ الْهُونِ: هغه عذاب چې ناڅاپه راشي او ذلت او رسوایي پکې وي.

د آیت تفسیر:

له دې وروسته الله تعالی د ثمود قوم یادونه کوي، چې د صالح علیه السلام قوم وو. الله تعالی دوی ته د حق لار ښودلې وه، پیغمبر یې ورته استولی و، معجزې یې ورته ښودلې وې، او د هدایت ټولې لارې یې ورته پرانیستې وې. خو دوی په خپل خوښه او انتخاب سره د هدایت پر ځای ګمراهي او کفر غوره کړ، او د ایمان پر ځای یې کفر خوښ کړ. نو د دوی د دې بد انتخاب او خپلو بدو کړنو له امله الله تعالی پرې داسې عذاب راغی چې ناڅاپه یې ونیول، هغه عذاب چې ذلت او رسوایي پکې وه، او دوی یې په بشپړه توګه له منځه یوړل. دا عذاب د دوی د کفر او معاصي له امله و، چې دوی یې کول.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. الله تعالی هیڅوک په زور سره نه هدایت کوي، بلکې د حق لار ښیي او انسان پخپله انتخاب کوي. نو هر څوک چې هدایت غوره کړي، د خپلې ګټې لپاره یې کړی، او هر څوک چې ګمراهي غوره کړي، د خپل ضرر لپاره یې کړی.
2. د انسان انتخاب او خوښه په پایله کې خورا مهمه ده. که څوک په دې خوښۍ سره کفر او ګمراهي غوره کړي، نو د الله تعالی عذاب به ورته حتمي وي.
3. الله تعالی له عذاب ورکولو مخکې تل د هدایت لار ښیي او حجت پرې بشپړوي، ترڅو د خلکو لپاره هیڅ عذر پاتې نشي.
4. د کفر او معاصي پایله تل د ذلت او رسوایۍ عذاب دی، په داسې حال کې چې د ایمان او نیکو کړنو پایله د عزت او بریالیتوب ده.
5. دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې د الله تعالی له نعمتونو او هدایت څخه باید ګټه واخلو، او داسې مه کوو چې د ثمود قوم په څېر د حق پر ځای باطل او د هدایت پر ځای ګمراهي غوره کړو.