ซูเราะฮฺ ฟุศศิลัต — อายะฮฺ 17

คำสำคัญที่ต้องอธิบาย:

• ثَمُود (ษะมูด): ชื่อเผ่าหนึ่งในยุคโบราณ คือเผ่าของท่านนะบีศอและฮ์ อัลัยฮิสสลาม
• فَهَدَيْنَاهُمْ (เราได้ชี้ทางแก่พวกเขา): คือเราได้อธิบายและแสดงหนทางแห่งความจริงและความดีให้พวกเขาเห็นอย่างชัดเจน
• فَاسْتَحَبُّوا الْعَمَى (พวกเขาก็เลือกเอาความมืดบอด): คือพวกเขาเลือกเอาความหลงผิดและการปฏิเสธศรัทธา
• صَاعِقَةُ الْعَذَابِ الْهُونِ (เสียงกัมปนาทแห่งการลงโทษที่อัปยศ): คือหายนะที่ทำลายล้างพวกเขาพร้อมกับความอัปยศอดสู

การตีความหมายของอายะฮ์:

สำหรับเผ่าษะมูด ซึ่งเป็นชนชาติของท่านนะบีศอและฮ์ อัลัยฮิสสลามนั้น เราได้ชี้ทางนำและแสดงหนทางแห่งความจริงแก่พวกเขาอย่างแจ่มแจ้งแล้ว โดยส่งนะบีมาเตือนและอธิบายให้พวกเขาเข้าใจถึงความดีและความชั่ว แต่พวกเขากลับเลือกเอาความมืดบอดคือการปฏิเสธศรัทธาและความหลงผิด แทนที่จะยอมรับการชี้นำและศรัทธาที่แท้จริง ผลก็คือพวกเขาถูกลงโทษด้วยเสียงกัมปนาทอันน่าสะพรึงกลัว ซึ่งเป็นการลงโทษที่ทำให้พวกเขาอัปยศอดสูและพินาศย่อยยับ ทั้งนี้ก็เพราะการกระทำของพวกเขาเอง ที่เลือกทำความชั่วและปฏิเสธความจริงที่ได้ถูกนำมาบอกกล่าวแก่พวกเขา

บทเรียนที่ได้รับ:

1. อัลลอฮ์ทรงยุติธรรมเสมอ พระองค์ไม่ได้ลงโทษใครโดยไม่มีการเตือน แต่พระองค์ได้ส่งนะบีและหลักฐานอันชัดเจนมาให้มนุษย์ได้เลือกทางของตนเองก่อนเสมอ
2. การที่มนุษย์มีอิสระในการเลือกนั้นเป็นความเมตตาจากอัลลอฮ์ แต่ทุกคนจะต้องรับผิดชอบต่อสิ่งที่ตนเลือก ไม่มีใครถูกบังคับให้ทำชั่ว
3. การปฏิเสธความจริงทั้งที่รู้ว่ามันเป็นความจริงนั้น เป็นบาปที่ยิ่งใหญ่และนำมาซึ่งความหายนะ เช่นเดียวกับที่เกิดขึ้นกับเผ่าษะมูด
4. บทเรียนจากชนชาติในอดีตคือกระจกสะท้อนให้เราได้ตระหนักว่า การเลือกเดินตามหนทางที่อัลลอฮ์ทรงชี้นำคือหนทางแห่งความสำเร็จและความปลอดภัยทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
5. การลงโทษของอัลลอฮ์นั้นรวดเร็วและแน่นอนสำหรับผู้ที่ดื้อรั้นและฝ่าฝืน ดังนั้นเราควรเร่งกลับตัวกลับใจและยึดมั่นในความดีก่อนที่เวลาจะหมดลง