Suurah Fussilat — Aayad 17

Macnaha ereyada:

• ثَمُودُ (Thamuud): Waa qoomkii Nabiga Saalax (CS), waxayna ahaayeen qoom ku noolaa dhagax-godeysiga.
• فَهَدَيْنَاهُمْ (waa aan ku hanuuninay): Waxaan u caddaynay jidka xaqa ah, waxaana u soo dirray rasuul.
• الْعَمَى (indho la'aan): Halkan waxaa loola jeedaa gaalnimo iyo baadi.
• الْهُدَى (hanuun): Halkan waxaa loola jeedaa iimaan iyo toosnaan.
• صَاعِقَةُ الْعَذَابِ الْهُونِ (danab cadaab wax dulleeya): Cadaab daran oo dhalaalaya oo wax dulleeya oo hoosaysa.

Tafsiirka:

Marka laga hadlayo qoomkii Thamuud (qoomkii Nabiga Saalax), Eebe wuxuu u caddeeyey jidka xaqa ah, wuxuuna u soo diray rasuul si ay u hanuunaan. Laakiin iyagoo garanaya xaqa oo ay u caddaynayso, waxay doorteen gaalnimo iyo baadi, waxayna ka jeclaadeen indho-la'aanta (kufrka) hanuunka (iimaanka). Sidaas darteed, waxaa ku dhacay cadaab daran oo ah qaylo dhan (danab) oo dulleysa oo hoosaysa, taasoo ahayd ciqaab ku timid sababtoo ah waxay kasbanayeen oo ah gaalnimo iyo falal xunxun.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayaddan:

1. Xaqa waa in la raaco, haddii kale waa ciqaab: Qoomkii Thamuud waxay ogaadeen xaqa, laakiin waxay doorteen baadi, markaas Eebe wuxuu ciqaabay. Tani waxay ina baraysaa in aan ka fogeyno kuwa xaqa diida ama ka jeedsada.
2. Doonista toosnaanta waa sababta naxariista: Eebe wuxuu hanuuniyay Thamuud, laakiin iyagaa diiday. Haddaba qofkii raba hanuunka, Eebe wuu u fududeyn doonaa, laakiin qofkii doorta baadida, wuxuu heli doonaa ciqaab.
3. Cadaabka Eebe waa caddaalad: Ciqaabta Thamuud ma ahayn dulmi, laakiin waxay ahayd caddaalad ku timid falalkooda xun. Tani waxay ina xusuusinaysaa in Eebe yahay Caddaalada, isagoon cidna dulmiyeyn.
4. Ka digtoonaanshaha xumaanta: Aayaddu waxay ina digaysaa in aan ka fogaanno falalka xun, sababtoo ah waxay keeni karaan cadaab adag oo dulleeya.