سورت زخرف — آیت 48

د کلمو معناګانې:

• آيَة: معجزه، نښه، حجت.
• أُخْتِهَا: د هغې ملګرې (مخکینۍ معجزې).
• بِالْعَذَابِ: د عذاب په بیلابیلو ډولونو (لکه طوفان، ملخان، سپږې او نور).
• يَرْجِعُونَ: له کفر او سرکشۍ نه توبه وباسي او حق ته راوګرځي.

تفسیر:

الله تعالیٰ فرعون او د هغه د قوم مشرانو ته چې کومې نښې او معجزې وښودلې، هره بله معجزه د مخکینۍ معجزې نه لویه او پیاوړې وه. دا لړۍ د دې لپاره وه چې د موسى عليه السلام د دعوت حقانیت نور هم څرګند شي او دوی ته هیڅ عذر پاتې نه شي. کله چې دوی د دې معجزو نه عبرت وانه خیست، نو الله تعالیٰ دوی په بیلابیلو عذابونو لکه طوفان، ملخانو، سپږو، وینې او نورو مصیبتونو ونیول، څو شاید له خپل کفر او سرکشۍ نه توبه وباسي او موسى عليه السلام ته ایمان راوړي. خو د دوی زړونه سخت وو او له دې ټولو سره سره یې هم حق ونه منلو.

فايدې:

1. الله تعالیٰ د خپلو پیغمبرانو د ملاتړ لپاره معجزې ښیي، چې د دوی د دعوت حقانیت ثابت شي او خلک پرې ایمان راوړي.
2. د الله تعالیٰ عذابونه د رحمت او لارښوونې لپاره راځي، نه د انتقام لپاره؛ ځکه هغه غواړي چې بندهګان یې توبه وباسي او سمې لارې ته راشي.
3. د نعمتونو او مصیبتونو په بدلولو سره الله تعالیٰ انسانان ازموي، ترڅو وګوري چې ایا دوی عبرت اخلي او رجوع کوي که نه.
4. دا آیت مومنانو ته تسلیت ورکوي چې د حق د دښمنانو په مقابل کې صبر وکړي، ځکه الله تعالیٰ به خامخا د حق ملاتړ وکړي او باطل به له منځه یوسي.