Аз-Зухруф сүрәсе — Аять 48

Сүзләрнең мәгънәләре:

• آيَة — могҗиза, галәмәт, дәлил.
• أُخْتِهَا — аның (алдагы) иптәше, ягъни үзеннән алдагы могҗиза.
• الْعَذَاب — ґәзап, җәза, авыртырлык хәл.
• يَرْجِعُونَ — кире кайту, тәүбә итеп, иманга килү.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә Муса галәйһиссәлам заманындагы Фиргаун һәм аның кавеменә күрсәткән могҗизалары турында хәбәр бирә. Аларга һәрбер могҗиза китерелгән саен, ул алдагысыннан да зуррак һәм көчлерәк була иде. Бу могҗизалар — Мусаның таягы, кулының яктылык чәчүе, туфан (су басу), чикерткәләр, бетләр, бакалар һәм башка галәмәтләр иде. Аларның һәрберсе Аллаһының бердәнбер Илаһ икәнлегенә һәм Мусаның хак пәйгамбәр икәнлегенә ачык дәлил булып хезмәт итте.

Ләкин Фиргаун һәм аның әтрафындагылар бу могҗизаларны күреп тә, үзләренең каты башлылыкларыннан, көферлекләреннән кире кайтмадылар. Шуңа күрә Аллаһы Тәгалә аларны төрле ґәзаплар белән тотты — ачлык еллары, туфан, чикерткә, бет, бака кебек бәлаләр җибәрде. Бу ґәзапларның максаты — аларның гөнаһларыннан баш тартып, Аллаһыга тәүбә итеп, Мусага иман китерүләре иде. Әмма алар һәр ґәзап килгән саен, Мусага ялварып: "Безгә дога кыл, бу бәлане җибәр", — дип сорасалар да, ґәзап беткәч, яңадан көферлеккә кайталар иде.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Аллаһы Тәгалә бәндәләренә ґәзап җибәргәндә, аларның тәүбә итүләрен, туры юлга кайтуларын тели. Җәза — үч алу түгел, ә тәрбия һәм өндәү чарасы.
2. Аллаһының могҗизалары һәм дәлилләре бер-берсеннән зуррак булып килә — бу Аллаһының кодрәтенең чиксезлеген күрсәтә.
3. Күңел катылыгы һәм тәкәбберлек — кешене хак дәлилләрне күрсә дә кабул итүдән туктата торган иң зур авыру.
4. Бәла-казалар килгәндә, кеше Аллаһыга ялварырга, тәүбә итәргә ашыгырга тиеш, ә бәла беткәч тә иманында нык торырга кирәк.
5. Бу аять безгә Муса пәйгамбәрнең сабырлыгын һәм Аллаһының аңа ярдәмен күрсәтә — хак дин эшендә булган кеше һичкемнән курыкмый, чөнки Аллаһы аның белән.