سورت زخرف — آیت 47

1. د کلمو معناوې:

• آياتنا: زموږ نښې او معجزې، لکه عصا، ید بیضا او نورې هغه معجزې چې موسى عليه السلام ته ورکړل شوې وې.
• يضحكون: خندل، ملنډې وهل، مسخره کول.

1. د آيت تفسير:

کله چې موسى عليه السلام د فرعون او د هغه د قوم مشرانو ته زموږ روښانه نښې او معجزې وړاندې کړې، چې د هغه د صدق او رسالت ثبوت وې، نو سمدستي هغوى د دې آيتونو په لیدو خندل پیل کړل. دوى دا معجزې په جدي توګه ونه منلې، بلکې پرې ملنډې ووهلې او مسخره يې کړې. دا خندل د استهزاء او سپکاوي له مخې و، نه د حیرانتیا یا منلو له مخې. دوى د حق په مقابل کې تکبر وکړ او د الله تعالی د نښو په وړاندې يې بې احترامي وښوده، لکه څنګه چې د دوى عادت و چې هر نبي او د هغه معجزې مسخره کوي.

1. ګټې او عبرتونه:

• دا آيت موږ ته ښیي چې د کافرانو او منکرانو عادت دا دی چې د حق په مقابل کې ملنډې او استهزاء کوي، خو دا د حق د کمزورتیا نښه نه ده، بلکې د دوى د جهل او تکبر نښه ده.
• مؤمنان باید پوه شي چې که دوى د حق د تبلیغ په لاره کې له ملنډو او استهزاء سره مخ شي، دا نوې خبره نه ده؛ دا د ټولو پیغمبرانو سره شوې ده، نو صبر او استقامت باید وکړي.
• د الله تعالی نښې او معجزې د هغه د قدرت او صدق د رسولانو دلیل دی، خو هغه څوک چې زړونه يې سخت وي، د دې نښو په لیدو هم نه هدایت کیږي، ځکه چې هدایت د الله په لاس کې دی.
• دا آيت د مسلمانانو لپاره تسلي ده چې د دښمنانو ملنډې دې دوى غمګین نه کړي، ځکه چې الله تعالی به د استهزاء کوونکو سره خپله سخته سزا وکړي، لکه څنګه چې يې له فرعون او د هغه له قوم سره وکړه.