ซูเราะฮฺ อัล-อะหฺกอฟ — อายะฮฺ 22

คำสำคัญที่ต้องอธิบาย:

• لِتَأْفِكَنَا (ลิตะฟิกะนาอ์): แปลว่า เพื่อจะหันเหเรา หรือ เพื่อจะทำให้เราหันออกไป
• آلِهَتِنَا (อาลิฮะตินาอ์): เทพเจ้าทั้งหลายของเรา (หมายถึงรูปปั้นที่พวกเขาบูชา)
• فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا (ฟะอ์ตินา บิมาอ์ ตะอิดุนาอ์): จงนำสิ่งที่นายได้สัญญากับเราไว้มาให้เรา (คือการลงโทษ)

การตีความหมายของโองการ:

เมื่อท่านนบีฮูด (อะลัยฮิสสลาม) ได้เชิญชวนกลุ่มชนของท่านให้หันกลับมาสู่การเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์เพียงพระองค์เดียว และได้เตือนพวกเขาถึงการลงโทษหากพวกเขายังคงดื้อรั้น กลุ่มชนเหล่านั้นได้ตอบโต้ด้วยท่าทีเยาะเย้ยและท้าทายว่า “ท่านมาหาเราเพื่อที่จะหันเหเราให้ออกห่างจากการเคารพบูชาเทพเจ้าของเรากระนั้นหรือ? หากท่านพูดจริงและเป็นผู้สัตย์จริงในการกล่าวอ้างของท่าน ก็จงนำสิ่งที่ท่านข่มขู่เราไว้ นั่นคือการลงโทษ จงนำมันมาให้เราเดี๋ยวนี้เลย”

พวกเขากล่าวเช่นนี้ด้วยความหยิ่งยะโสและการท้าทาย พวกเขาไม่เชื่อว่าการลงโทษนั้นจะเกิดขึ้นจริง และคิดว่าท่านนบีฮูดกำลังกล่าวคำที่ไม่มีมูลความจริง พวกเขาจึงเรียกร้องให้เห็นกับตาก่อนที่จะยอมเชื่อ ซึ่งแสดงถึงความดื้อรั้นและการปฏิเสธความจริงของพวกเขาอย่างสิ้นเชิง

บทเรียนที่ได้รับจากโองการนี้:

1. การเรียกร้องให้เห็นการลงโทษทันทีทันใดนั้นเป็นลักษณะของคนที่หัวแข็งและไม่ยอมรับความจริง ซึ่งอัลลอฮ์ทรงเล่าถึงพวกเขาในหลายโองการ เพื่อเป็นบทเรียนแก่เราว่าเราควรจะรีบกลับตัวก่อนที่การลงโทษจะมาถึง โดยไม่ต้องรอให้เห็นกับตา
2. ความอดทนของบรรดาศาสนทูตต่อการเยาะเย้ยและการท้าทายของกลุ่มชนของพวกเขา เป็นแบบอย่างอันงดงามสำหรับเราในการเผชิญกับอุปสรรคในการเชิญชวนสู่ความดี เราควรยืนหยัดและไม่หวั่นไหวต่อคำเยาะเย้ยของผู้ที่ปฏิเสธ
3. โองการนี้สอนให้เรารู้ว่าการลงโทษของอัลลอฮ์นั้นมาถึงตามเวลาที่พระองค์ทรงกำหนด ไม่ใช่ตามความต้องการของมนุษย์ และความเมตตาของพระองค์ที่ให้เวลามนุษย์ได้กลับตัวนั้นเป็นโอกาสอันมีค่าที่เราควรใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด
4. การยึดมั่นในสิ่งที่บรรพบุรุษปฏิบัติโดยไม่ใช้เหตุผลนั้นเป็นสิ่งที่ถูกตำหนิในอิสลาม เราควรใคร่ครวญและแสวงหาความจริงด้วยสติปัญญา ไม่ใช่ยึดติดกับความเชื่อที่สืบทอดกันมาเพียงเพราะความเคยชิน