Аль-Фатх · 14/29
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Фатх
وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ يَغْفِرُ لِمَن يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَاءُ ۚ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا ۝١٤
Wa lillaahii mulkus samaawaati wal ard; yaghfiru limany yashaaa`u wa yu`azzibu many yashaaa`; wa kaanal laahu Ghafoorar Raheemaa
📖 Ба Тоҷикӣ
Аз они Худост фармонравоии осмонҳову замин. Ҳар киро бихоҳад, мебахшад ва ҳар киро бихоҳад, азоб мекунад ва Худо бахшояндаву меҳрубон аст!

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳо:
  • مُلْكُ: подшоҳӣ, ҳокимият ва соҳибихтиёрии мутлақ.
  • يَغْفِرُ: мебахшад, гуноҳҳоро мепӯшад ва меомурзад.
  • يُعَذِّبُ: азоб медиҳад, ҷазо медиҳад.
  • غَفُورًا: бахшандаи бузург, ки гуноҳҳоро бисёр меомурзад.
  • رَحِيمًا: меҳрубон, ки ба бандагонаш раҳм мекунад.
  1. Тафсири оят:

Подшоҳӣ ва фармонравоии осмонҳову замин танҳо аз они Аллоҳ аст. Ӯ дар мамлакати худ ҳар гуна тасарруф мекунад ва ҳеҷ кас бар Ӯ ҳукм ронд наметавонад. Аллоҳ ба ҳар касе, ки бихоҳад, гуноҳҳояшро меомурзад ва ӯро ба бахшоиши худ ба биҳишт дохил мекунад, ва ҳар касеро, ки бихоҳад, бо адлу инсофи худ азоб медиҳад. Ин хоҳиш ва иродаи Ӯ аз рӯи ҳикмати комил аст, на аз рӯи ҳавас. Пас ҳар касе, ки ба сӯи Аллоҳ тавба кунад, Аллоҳ гуноҳҳояшро мебахшад, зеро Ӯ бахшандаи меҳрубон аст ва раҳмати Ӯ бар ғазаби Ӯ пешӣ мегирад. Ӯ гуноҳҳои хурдро бо тарки гуноҳҳои кабира мепӯшад ва гуноҳҳои кабираро бо тавбаи рост меомурзад.

  1. Фоидаҳои оят:
  • Ин оят бандаро ба тавба ва бозгашт ба сӯи Аллоҳ ташвиқ мекунад, зеро Ӯ бахшанда ва меҳрубон аст.
  • Муъмин бояд ҳамеша умедвор ба раҳмати Аллоҳ бошад ва ҳамзамон аз азоби Ӯ битарсад.
  • Ин оят нишон медиҳад, ки ҳокимияти мутлақ танҳо аз они Аллоҳ аст ва банда бояд танҳо ба Ӯ таваккул кунад.
  • Раҳмати Аллоҳ бар ғазаби Ӯ пешӣ мегирад, ки ин барои ҳар муъмин тасалливу умед аст.
  • Ислом дини адлу раҳмат аст: адл дар ҷазо ва раҳмат дар бахшоиш, ва ин ҳар ду дар дасти Аллоҳи ҳаким ҷамъ шудаанд.


📜 Оят 12-16 — Сураи Аль-Фатх

12بَلْ ظَنَنتُمْ أَن لَّن يَنقَلِبَ الرَّسُولُ وَالْمُؤْمِنُونَ إِلَىٰ أَهْلِيهِمْ أَبَدًا وَزُيِّنَ ذَٰلِكَ فِي قُلُوبِكُمْ وَظَنَنتُمْ ظَنَّ السَّوْءِ وَكُنتُمْ قَوْمًا بُورًا
Ё мепиндоштед, ки паёмбар ва мӯъминон ҳаргиз назди касонашен боз нахоҳанд гашт ва дил ба ин хуш карда будед. Пиндори баде доштаед ва мардуме сазовори ҳалокат будаед.
13وَمَن لَّمْ يُؤْمِن بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ فَإِنَّا أَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ سَعِيرًا
Ва ҳар кас ба Худову паёмбараш имон наёвардааст, бидонад, ки барои кофирон оташе сӯзон омода кардаем.
14وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ يَغْفِرُ لِمَن يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَاءُ ۚ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا
Аз они Худост фармонравоии осмонҳову замин. Ҳар киро бихоҳад, мебахшад ва ҳар киро бихоҳад, азоб мекунад ва Худо бахшояндаву меҳрубон аст!
15سَيَقُولُ الْمُخَلَّفُونَ إِذَا انطَلَقْتُمْ إِلَىٰ مَغَانِمَ لِتَأْخُذُوهَا ذَرُونَا نَتَّبِعْكُمْ ۖ يُرِيدُونَ أَن يُبَدِّلُوا كَلَامَ اللَّهِ ۚ قُل لَّن تَتَّبِعُونَا كَذَٰلِكُمْ قَالَ اللَّهُ مِن قَبْلُ ۖ فَسَيَقُولُونَ بَلْ تَحْسُدُونَنَا ۚ بَلْ كَانُوا لَا يَفْقَهُونَ إِلَّا قَلِيلًا
Чун барои гирифтани ғаниматҳо ба роҳ бияфтед, онон, ки аз ҷанг тахаллуф (қафокашӣ) намудаанд, хоҳанд гуфт: «Бигзоред, то мо ҳам аз паи шумо биёем! Мехоҳанд сухани Худоро дигаргун кунанд. Бигӯ: '«Шумо ҳаргиз аз паи мо нахоҳед омад. Худо аз пеш чунин гуфтааст». Сипас хоҳанд гуфт: «Балки бар мо ҳасад мебаред?» На, инҳо ҷуз андаке намефаҳманд.
16قُل لِّلْمُخَلَّفِينَ مِنَ الْأَعْرَابِ سَتُدْعَوْنَ إِلَىٰ قَوْمٍ أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ تُقَاتِلُونَهُمْ أَوْ يُسْلِمُونَ ۖ فَإِن تُطِيعُوا يُؤْتِكُمُ اللَّهُ أَجْرًا حَسَنًا ۖ وَإِن تَتَوَلَّوْا كَمَا تَوَلَّيْتُم مِّن قَبْلُ يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا أَلِيمًا
Ба аъроби бодиянишин, ки аз ҷанг тахаллуф намудаанд, бигӯ: «Ба зудӣ барои ҷанг ба мардуме сахт нерӯманд даъват карда мешавед, ки бо онҳо биҷангед ё мусалмон шаванд. Агар итоъат кунед, Худоятон музде некӯ хоҳад дод ва агар, ҳамчунон ки пеш аз ин сар бартофтаед, сар бартобед, шуморо ба азобе дардовар азоб мекунад».
Аль-ФатхФеҳристи Қуръон
29Оят
MedinanRevelation
14Оят

Тарҷума — Аль-Фатх 14

Сураи Аль-Фатх Оят 14 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аз они Худост фармонравоии осмонҳову замин. Ҳар киро бихоҳад, мебахшад…

Сураи Оят 14/29 — Сураи Аль-Фатх الفتح (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Фатх Гӯш кун, Сураи Аль-Фатх Тарҷума, Сураи Аль-Фатх mp3, Сураи Аль-Фатх pdf. Оят 12–16. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers