Sure Fetih — Ayet 14

Kelime Anlamları:

• Mülk: Hükümranlık, sahiplik, yönetim.
• Yağfiru: Bağışlar, affeder.
• Yuazzib: Azaplandırır, cezalandırır.
• Ğafûr: Çok bağışlayıcı.
• Rahîm: Çok merhametli, esirgeyici.

Tefsir:

Bu mübarek ayet, kâinatın mutlak sahibinin yalnızca Allah olduğunu ilan ederek başlar. Göklerde ve yerde ne varsa, görünen ve görünmeyen tüm varlıklar, O'nun mülkü ve tasarrufu altındadır. O, dilediğini bağışlar, dilediğini de adaletiyle cezalandırır. Bu, O'nun mutlak iradesinin ve hikmetinin bir gereğidir. Hiç kimse O'na hesap soramaz, O ise herkesten hesap sorandır.

Ancak bu ayetin hemen ardından gelen ifade, müminlerin yüreğine tarifsiz bir ümit ve huzur verir: "Allah, çok bağışlayıcı ve çok merhametlidir." Bu, O'nun rahmetinin gazabını öncelediğinin en açık delilidir. Evet, O dilediğini cezalandırabilir; fakat O'nun asıl arzusu, kullarını bağışlamak ve onlara merhamet etmektir. Zira O, kullarına zulmetmekten münezzehtir; cezalandırması ancak kulunun ısrarla günah işlemesi ve tövbeden yüz çevirmesi halinde söz konusudur.

Ey insan! Sakın Allah'ın rahmetinden ümidini kesme. O'nun kapısı her zaman açıktır. Bir kul, büyük günahlardan kaçınarak ve işlediği hatalara tövbe ederek Allah'ın bağışına nail olabilir. Tövbe eden kulunu Allah sever ve onun günahlarını affeder. Bu ayet, müminlere şu müjdeyi verir: Allah'ın rahmeti her şeyi kuşatmıştır. Sen yeter ki O'na yönel, O'na sığın. O, seni bağışlamak için fırsat kollar. Unutma ki senin Rabbin, kullarına karşı sonsuz şefkat sahibidir; O'nun merhameti, bir annenin yavrusuna olan şefkatinden çok daha büyüktür.

Öyleyse bu ayet, hem bir uyarı hem de bir müjdedir. Uyarıdır; çünkü kimse Allah'ın azabından emin olamaz. Müjdedir; çünkü hiçbir günah, tövbe ile silinmeyecek kadar büyük değildir. Rabbimiz, bizleri bağışlayan ve merhamet eden kullarından eylesin.