Suurah Al-Fath — Aayad 14

Macnaha Erayada:

• Mulk waa xukun iyo maamul dhamaystiran.
• Yaghfiru waa dhaafista dambiyada oo astura.
• Yu'adh-dhibu waa ciqaabista caddaalad ku dhisan.

Tafsiirka Aayadda:

Eebaa iska leh xukunka samawadka iyo dhulka oo dhan, waxaana ku jira waxa ku dhex yaal labadooda. Isaga ayaa uun maamula kuna tasarrufa khalqigiisa si xigmad iyo caddaalad ah. Wuxuu u dhaafaa dambiyada cidduu doono oo ka mid ah addoomadiisa, isagoo si raxmad ah asturaya iyaga oon ciqaab la taaban. Wuxuuna ciqaabaa ciddii uu doono oo ku mudan ciqaab, si caddaalad ah. Eebana waa Dhaafid Badane, Raxmiid Badan; raxmaddiisu waxay ka hormartaa cadhadiisa. Wuxuu u dhaafaa kuwa toobad keena oo dambiyada ka laabta, wuxuuna u naxariistaa kuwa raalli ka noqda. Sidaa darteed, toobaddu waa sabab weyn oo dhaafista dambiyada lagu gaaro, waxaana Eebe raxmaddiisu ku weyn tahay inuu ka dhaafo dambiyada yaryar iyo kuwa waaweynba haddii toobad run ah la keeno.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayadda:

1. Eebe ummadda kuma qasbayo inay ku xisaabtamaan xukunkiisa, laakiin wuxuu u furnahay baabka toobadda oo dhan, taasoo muujinaysa naxariistiisa ballaaran.
2. Caddaaladda Eebe iyo raxmaddiisu way is waafajisan yihiin; dhaafista waa raxmad, ciqaabtuna waa caddaalad, labaduba waxay ka yimaadaan xikmad Eebe.
3. Aayaddu waxay ku dhiirigelisaa dadka inay u soo noqdaan Eebe oo ay toobad keenaan, maxaa yeelay dhaafistiisu waxay ku xiran tahay doonistiisa, isagoo u dhaafaya kuwa toobad keena.
4. Waxay ku baraysaa muslimka inuu ku kalsoonaado Eebe oo uu ka rajeeyo raxmaddiisa, isagoon ka quusan naxariista Ilaahay, sababtoo ah Eebe waa Dhaafid Badane oo Raxmiid ah.