Сураи Аль-Фатх Оят 18 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Худо аз мӯъминон, он ҳангом ки дар зери дарахт бо…

Аль-Фатх · 18/29

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Фатх

۞ لَّقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبَايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَأَثَابَهُمْ فَتْحًا قَرِيبًا ۝١٨

🔤 Transliteration

Laqad radiyal laahu `anil mu`mineena iz yubaayi `oonaka tahtash shajarati fa`alima maa fee quloobihim fa anzalas sakeenata `alaihim wa asaa bahum fat han qareebaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Худо аз мӯъминон, он ҳангом ки дар зери дарахт бо ту байъат карданд, хушнуд гашт ва донист, ки дар дилашон чӣ мегузарад. Пас оромиш бар онҳо нозил кард ва ба фатҳе (ғалабае) наздик мукофоташон дод.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

رَضِيَ اللَّهُ: Худованд аз онҳо хушнуд шуд.
يُبَايِعُونَكَ: бо ту аҳд мебанданд, паймон мебанданд.
تَحْتَ الشَّجَرَةِ: зери дарахт (ин ҳодиса дар Ҳудайбия рух дод).
السَّكِينَةَ: оромиш, таскин, осудагӣ.
أَثَابَهُمْ: подош ва мукофот дод онҳоро.
فَتْحًا قَرِيبًا: пирӯзии наздик (ки ин Фатҳи Хайбар аст).

Тафсири оят:

Худованди Мутаъол қасам ёд мекунад, ки аз муъминон хушнуд гардид, он гоҳ ки онҳо зери дарахт бо Паёмбар (с) аҳд бастанд. Ин аҳд дар Ҳудайбия сурат гирифт ва ба номи «Байъати Ризвон» машҳур аст. Муъминон дар он лаҳза бо дили пур аз имон ва самимият паймон бастанд, ки то дами марг бо Расули Худо (с) ҳамроҳ мемонанд ва аз фармони ӯ сар намепечонанд. Худованд медонад, ки дар дилҳои онҳо чӣ гуна имон, ростқавлӣ ва вафодорӣ вуҷуд дорад. Аз ин рӯ, ба онҳо оромиш ва таскин нозил кард, то дилҳояшон устувор гардад ва аз паймони худ боз нагарданд. Сипас ба онҳо ба ҷои он ки аз дохил шудан ба Макка маҳрум монданд, пирӯзии наздикро ато фармуд, ки он фатҳи Хайбар буд. Ин пирӯзӣ барои муъминон подоши некӯ ва тасаллии дилҳо гардид.

Фоидаҳои оят:

Худованд бандагони худро, ки бо имон ва самимият ба Ӯ ва Расулаш вафодор мемонанд, дӯст медорад ва аз онҳо хушнуд мешавад.
Вафодорӣ ба аҳд ва паймон бо Худо ва Паёмбар (с) сабаби ба даст овардани ризои Худованд аст.
Худованд дилҳои муъминонро бо оромиш ва таскин пур мекунад, то дар лаҳзаҳои душвор устувор бошанд.
Ҳар маҳрумияте, ки банда дар роҳи Худо мебинад, Худованд метавонад ба ҷои он пирӯзӣ ва баракати наздик ато кунад.
Ин оят нишон медиҳад, ки Худованд ба ниятҳои дилҳо огоҳ аст ва барои самимият ва ростқавлӣ подоши некӯ медиҳад.
Ин ҳодиса моро тарғиб мекунад, ки ба Худо ва Расулаш бо дили пок ва нияти хуш паймон бандем ва дар роҳи дин устувор бошем.

📜 Оят 16-20 — Сураи Аль-Фатх

16قُل لِّلْمُخَلَّفِينَ مِنَ الْأَعْرَابِ سَتُدْعَوْنَ إِلَىٰ قَوْمٍ أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ تُقَاتِلُونَهُمْ أَوْ يُسْلِمُونَ ۖ فَإِن تُطِيعُوا يُؤْتِكُمُ اللَّهُ أَجْرًا حَسَنًا ۖ وَإِن تَتَوَلَّوْا كَمَا تَوَلَّيْتُم مِّن قَبْلُ يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا أَلِيمًا

Ба аъроби бодиянишин, ки аз ҷанг тахаллуф намудаанд, бигӯ: «Ба зудӣ барои ҷанг ба мардуме сахт нерӯманд даъват карда мешавед, ки бо онҳо биҷангед ё мусалмон шаванд. Агар итоъат кунед, Худоятон музде некӯ хоҳад дод ва агар, ҳамчунон ки пеш аз ин сар бартофтаед, сар бартобед, шуморо ба азобе дардовар азоб мекунад».

17لَّيْسَ عَلَى الْأَعْمَىٰ حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْمَرِيضِ حَرَجٌ ۗ وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ۖ وَمَن يَتَوَلَّ يُعَذِّبْهُ عَذَابًا أَلِيمًا

Бар кӯр ҳараҷе (гуноҳе) нест ва бар ланг хараҷе нест ва бар бемор хараҷе нест. Ва ҳар кӣ ба Худову паёмбараш итоъат кунад, ӯро ба биҳиштҳое дохил мекунад, ки дар он наҳрҳо равон аст. Ва ҳар кӣ сар бартобад, ба азобе дардовараш азоб мекунад.

18۞ لَّقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبَايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَأَثَابَهُمْ فَتْحًا قَرِيبًا

19وَمَغَانِمَ كَثِيرَةً يَأْخُذُونَهَا ۗ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا

ва ба ғаниматҳои бисёр, ки ба даст меоваранд. Ва Худо ғолибу ҳаким аст!

20وَعَدَكُمُ اللَّهُ مَغَانِمَ كَثِيرَةً تَأْخُذُونَهَا فَعَجَّلَ لَكُمْ هَٰذِهِ وَكَفَّ أَيْدِيَ النَّاسِ عَنكُمْ وَلِتَكُونَ آيَةً لِّلْمُؤْمِنِينَ وَيَهْدِيَكُمْ صِرَاطًا مُّسْتَقِيمًا

Худо ба шумо ваъдаи ғаниматҳои бисёр додааст, ки ба даст меоваред ва ин ғаниматро зудтар ато кард ва шуморо аз осеби мардумон амон бахшид, то барои мӯъминон ибрате бошад ва ба роҳи рост ҳидояташон кунад.

← Оят 17 📖 Аль-Фатх Оят 19 →

Аль-ФатхФеҳристи Қуръон

29Оят

MedinanRevelation

18Оят

Тарҷума — Аль-Фатх 18

Сураи Аль-Фатх Оят 18 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Худо аз мӯъминон, он ҳангом ки дар зери дарахт бо…

Сураи Оят 18/29 — Сураи Аль-Фатх الفتح (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Фатх Гӯш кун, Сураи Аль-Фатх Тарҷума, Сураи Аль-Фатх mp3, Сураи Аль-Фатх pdf. Оят 16–20. Ба Тоҷикӣ: Русский.