مائده · 106/120
ترجمه آوانگاری — مائده
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِينَ الْوَصِيَّةِ اثْنَانِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنكُمْ أَوْ آخَرَانِ مِنْ غَيْرِكُمْ إِنْ أَنتُمْ ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَأَصَابَتْكُم مُّصِيبَةُ الْمَوْتِ ۚ تَحْبِسُونَهُمَا مِن بَعْدِ الصَّلَاةِ فَيُقْسِمَانِ بِاللَّهِ إِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِي بِهِ ثَمَنًا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَىٰ ۙ وَلَا نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللَّهِ إِنَّا إِذًا لَّمِنَ الْآثِمِينَ ۝١٠٦
Yaaa aiyuhal lazeena aamanoo shahaadatu bainikum izaa hadara ahadakumul mawtu heenal wasiyyatis naani zawaa `adlim minkum aw aakharaani min ghairikum in antum darabtum fil ardi fa asaabatkum museebatul mawt; tahbi soonahumaa mim ba`dis Salaati fa yuqsimaani billaahi inirtabtum laa nashtaree bihee samananw wa law kaana zaa qurbaa wa laa naktumu shahaadatal laahi innaaa izal laminal aasimeen
📖 معنای فارسی
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، چون مرگتان فرا رسد به هنگام وصيت دو عادل را از ميان خودتان به شهادت گيريد، يا از غير خودتان، هرگاه كه در سفر بوديد و مرگتان فرارسيد. اگر از آن دو در شك بوديد نگاهشان داريد تا بعد از نماز، آنگاه به خدا سوگند خورند كه اين شهادت را به هيچ قيمتى دگرگون نكنيم هرچند به سود خويشاوندمان باشد و آن را كتمان نكنيم، اگر جز اين باشد از گناهكارانيم.
📜

ترجمه — Tafsir

معانی کلمات:

  • شهادَةُ بَینِکُم: گواهی دادن میان شما (در مورد وصیت).
  • حَضَرَ أَحَدَکُمُ المَوتُ: هنگامهای که نشانههای مرگ یکی از شما ظاهر شود.
  • ذَوَا عَدلٍ: دو شاهد عادل و مورد اعتماد.
  • مِنکُم: از مسلمانان (همکیشان شما).
  • آخَرَانِ مِن غَیرِکُم: دو نفر از غیر همکیشان شما (اهل کتاب یا غیرمسلمان).
  • ضَرَبتُم فِی الأَرضِ: سفر کردید در زمین.
  • تَحبِسُونَهُمَا: بازداشت میکنید و متوقف میسازید آن دو را (برای سوگند).
  • إِنِ ارتَبتُم: اگر شک کردید (به صداقت آن دو شاهد).
  • لَا نَشتَرِی بِهِ ثَمَنًا: نمیفروشیم سوگند خدا را به بهای دنیوی (رشوه نمیگیریم).
  • ذَا قُربَى: خویشاوند.
  • آثِمِین: گناهکاران.

تفسیر آیه:

ای کسانی که ایمان آوردهاید! هنگامی که نشانههای مرگ یکی از شما ظاهر شد و خواست وصیت کند، باید دو شاهد عادل از میان خودتان (مسلمانان) بر وصیت گواه باشند. اما اگر در سفر بودید و مرگ شما فرا رسید و مسلمانی در دسترس نبود، میتوانید دو نفر از غیر همکیشان خود (اهل کتاب) را به شهادت بگیرید. اگر بعداً در صداقت و عدالت آن دو شاهد شک کردید، آنها را پس از نماز (مثلاً نماز عصر که همه ادیان آن را بزرگ میشمارند) بازداشت کنید و از آنان بخواهید به خدا سوگند یاد کنند که: «ما سوگند خود را به بهای اندک دنیا نمیفروشیم، حتی اگر ذیحق قوم ما (خویشاوندمان) باشد، و شهادت الهی را کتمان نمیکنیم؛ چرا که اگر کتمان کنیم، قطعاً از گناهکاران خواهیم بود.»

این حکم الهی برای حفظ حقوق مردم و اجرای عدالت در وصیت است. خداوند به مؤمنان میآموزد که در مهمترین لحظات زندگی (هنگام مرگ) نیز باید امانتداری و عدالت را رعایت کنند و شهادت را نه برای منافع شخصی، بلکه برای رضای خدا و حفظ حق دیگران ادا نمایند.


فواید و پیامهای آیه:

  1. اهمیت وصیت و حقوق مردم: اسلام به مسلمانان دستور میدهد که حتی در آستانه مرگ، حقوق دیگران را فراموش نکنند و با وصیت عادلانه، از تضییع حقوق بازماندگان جلوگیری کنند.
  2. عدالت و امانتداری در شهادت: شهادت باید بر اساس عدالت باشد، نه بر اساس خویشاوندی یا منافع مادی. این آیه به ما میآموزد که حقیقت را حتی اگر به ضرر نزدیکانمان باشد، بگوییم.
  3. انعطافپذیری در احکام: اسلام در شرایط ضرورت (مثل سفر و نبود مسلمان) اجازه میدهد از غیرمسلمانان عادل نیز شهادت گرفته شود، که نشاندهنده واقعبینی و سهولت در شریعت است.
  4. قداست سوگند و پرهیز از گناه: سوگند به خدا نباید با دروغ و رشوه آلوده شود. این آیه مؤمنان را به تقوا و ترس از خدا در ادای شهادت دعوت میکند.
  5. احترام به وقت نماز: توقف شاهدها پس از نماز، نشاندهنده اهمیت نماز در زندگی مسلمان و استفاده از فضیلت این زمان برای بازداشتن از دروغ است.
  6. مسئولیتپذیری اجتماعی: هر مسلمان در برابر حق و عدالت مسئول است و نباید شهادت حق را کتمان کند؛ زیرا کتمان شهادت، گناه بزرگ است.
🎧 گوش دهید

📜 آیه 104-108 — مائده

104وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا إِلَىٰ مَا أَنزَلَ اللَّهُ وَإِلَى الرَّسُولِ قَالُوا حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا ۚ أَوَلَوْ كَانَ آبَاؤُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ شَيْئًا وَلَا يَهْتَدُونَ
و چون به ايشان گويند كه به آنچه خدا نازل كرده است و به پيامبر روى آوريد، گويند: آن آيينى كه پدران خود را بدان معتقد يافته‌ايم ما را بس است. حتى اگر پدرانشان هيچ نمى‌دانسته‌اند و راه هدايت نيافته بوده‌اند؟
105يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنفُسَكُمْ ۖ لَا يَضُرُّكُم مَّن ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ ۚ إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعًا فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، به خود پردازيد. اگر شما هدايت يافته‌ايد، آنان كه گمراه مانده‌اند به شما زيانى نرسانند. بازگشت همه شما نزد خداست، تا شما را به آن كارها كه مى‌كرده‌ايد آگاه گرداند.
106يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِينَ الْوَصِيَّةِ اثْنَانِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنكُمْ أَوْ آخَرَانِ مِنْ غَيْرِكُمْ إِنْ أَنتُمْ ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَأَصَابَتْكُم مُّصِيبَةُ الْمَوْتِ ۚ تَحْبِسُونَهُمَا مِن بَعْدِ الصَّلَاةِ فَيُقْسِمَانِ بِاللَّهِ إِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِي بِهِ ثَمَنًا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَىٰ ۙ وَلَا نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللَّهِ إِنَّا إِذًا لَّمِنَ الْآثِمِينَ
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، چون مرگتان فرا رسد به هنگام وصيت دو عادل را از ميان خودتان به شهادت گيريد، يا از غير خودتان، هرگاه كه در سفر بوديد و مرگتان فرارسيد. اگر از آن دو در شك بوديد نگاهشان داريد تا بعد از نماز، آنگاه به خدا سوگند خورند كه اين شهادت را به هيچ قيمتى دگرگون نكنيم هرچند به سود خويشاوندمان باشد و آن را كتمان نكنيم، اگر جز اين باشد از گناهكارانيم.
107فَإِنْ عُثِرَ عَلَىٰ أَنَّهُمَا اسْتَحَقَّا إِثْمًا فَآخَرَانِ يَقُومَانِ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِينَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْأَوْلَيَانِ فَيُقْسِمَانِ بِاللَّهِ لَشَهَادَتُنَا أَحَقُّ مِن شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَيْنَا إِنَّا إِذًا لَّمِنَ الظَّالِمِينَ
و هرگاه معلوم شود كه آن دو شاهد مرتكب گناه خيانت شده‌اند، دو شاهد ديگر كه اولى‌تر از آن دو باشند جاى ايشان را بگيرند. آن دو به خدا قسم خورند كه شهادت ما از شهادت آن دو درست‌تر است و ما از حق تجاوز نكنيم، هرگاه چنين كنيم از ستمكاران باشيم.
108ذَٰلِكَ أَدْنَىٰ أَن يَأْتُوا بِالشَّهَادَةِ عَلَىٰ وَجْهِهَا أَوْ يَخَافُوا أَن تُرَدَّ أَيْمَانٌ بَعْدَ أَيْمَانِهِمْ ۗ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاسْمَعُوا ۗ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ
اين شيوه نزديك‌تر به آن است كه هم شهادت را بر وجه خود ادا كنند يا پس از سوگند خوردن از ردّ سوگندهايشان بترسند. از خدا بترسيد. و گوش فرا داريد. خدا مردم نافرمان را هدايت نمى‌كند.
مائدهفهرست قرآن
120آیه
مدنیRevelation
106آیه

ترجمه — مائده 106

سوره مائده آیه 106 - خواندن, گوش دهید, ترجمه, فارسی : اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، چون مرگتان فرا رسد به…

سوره آیه 106/120 — مائده المائدة (مدنی). خواندن گوش دهید ترجمه (فارسی). گوش دهید: مائده گوش دهید, مائده ترجمه, مائده mp3, مائده pdf. آیه 104–108. معنای فارسی: اردو.




Tuesday, August 18, 2026

به قرآن کریم چنگ بزنید