ალ-მაიდა · 106/120
თარგმანი გამოთქმა — ალ-მაიდა
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِينَ الْوَصِيَّةِ اثْنَانِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنكُمْ أَوْ آخَرَانِ مِنْ غَيْرِكُمْ إِنْ أَنتُمْ ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَأَصَابَتْكُم مُّصِيبَةُ الْمَوْتِ ۚ تَحْبِسُونَهُمَا مِن بَعْدِ الصَّلَاةِ فَيُقْسِمَانِ بِاللَّهِ إِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِي بِهِ ثَمَنًا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَىٰ ۙ وَلَا نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللَّهِ إِنَّا إِذًا لَّمِنَ الْآثِمِينَ ۝١٠٦
Yaaa aiyuhal lazeena aamanoo shahaadatu bainikum izaa hadara ahadakumul mawtu heenal wasiyyatis naani zawaa `adlim minkum aw aakharaani min ghairikum in antum darabtum fil ardi fa asaabatkum museebatul mawt; tahbi soonahumaa mim ba`dis Salaati fa yuqsimaani billaahi inirtabtum laa nashtaree bihee samananw wa law kaana zaa qurbaa wa laa naktumu shahaadatal laahi innaaa izal laminal aasimeen
📖 ქართული მნიშვნელობა
ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! თქვენ შორის მოწმობა მაშინ, როცა რომელიმე თქვენგანს სიკვდილი მოადგება [როცა გამოჩნდება ნიშნები იმისა, რომ ადამიანი გარდაიცვლება], ანდერძის დაწერის დროს (თუ იგი მას ტოვებს), უნდა იყოს ორი სამართლიანი თქვენ შორის [მორწმუნეთაგან], ან ორი სხვა [ურწმუნო], რომლებიც თქვენგან არ არიან (საჭიროების შემთხვევაში, როცა მუსლიმი მოწმეები არ მოიძებნება), მაშინ როცა მიწაზე მოგზაურობთ [გზაში ხართ] და სიკვდილის უბედურება შეგემთხვევათ. თქვენ დააყოვნებთ ამ ორ მოწმეებს ლოცვის შემდეგ, და ისინი დაიფიცებენ ალლაჰზე, თუ თქვენ (ო, ანდერძის დამტოვებლებო) ეჭვი გეპარებათ: «ჩვენ არ გავყიდით მას [ჩვენს ფიცს] რაიმე საფასურად, თუნდაც ის (ჩვენი) ნათესავი იყოს, და არ დავმალავთ ალლაჰის მოწმობას [იმ მოწმობას, რომლის შესრულებაც მან გვიბრძანა]. ჭეშმარიტად, ასეთ შემთხვევაში ჩვენ ვიქნებით ცოდვილთა შორის!»
🎧 მოსმენა

📜 აია 104-108 — ალ-მაიდა

104وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا إِلَىٰ مَا أَنزَلَ اللَّهُ وَإِلَى الرَّسُولِ قَالُوا حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا ۚ أَوَلَوْ كَانَ آبَاؤُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ شَيْئًا وَلَا يَهْتَدُونَ
და როცა ეუბნებიან მათ [ურწმუნოებს]: «მოდით იმაზე, რაც ალლაჰმა გარდმოავლინა, და მოციქულთან, — ისინი ამბობენ: "საკმარისია ჩვენთვის ის, რაზეც ვიპოვეთ ჩვენი მამები"». ნუთუ (ისინი ასე იტყვიან) მაშინაც კი, თუ მათმა მამებმა არაფერი იცოდნენ და არ მიჰყვებოდნენ (ჭეშმარიტ) გზას?
105يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنفُسَكُمْ ۖ لَا يَضُرُّكُم مَّن ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ ۚ إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعًا فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ
ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! თქვენზეა (დაკისრებული) საკუთარ თავზე ზრუნვა [აკეთეთ კეთილი საქმეები და მაქსიმალურად მოერიდეთ ცოდვებს]. ვერ დაგაზიანებთ თქვენ ის, ვისაც გზა აებნა, თუ თქვენ სწორი გზით დადიხართ. ალლაჰთან არის თქვენი ყველას დაბრუნება, და ის გაცნობებთ იმას, რასაც აკეთებდით!
106يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِينَ الْوَصِيَّةِ اثْنَانِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنكُمْ أَوْ آخَرَانِ مِنْ غَيْرِكُمْ إِنْ أَنتُمْ ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَأَصَابَتْكُم مُّصِيبَةُ الْمَوْتِ ۚ تَحْبِسُونَهُمَا مِن بَعْدِ الصَّلَاةِ فَيُقْسِمَانِ بِاللَّهِ إِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِي بِهِ ثَمَنًا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَىٰ ۙ وَلَا نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللَّهِ إِنَّا إِذًا لَّمِنَ الْآثِمِينَ
ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! თქვენ შორის მოწმობა მაშინ, როცა რომელიმე თქვენგანს სიკვდილი მოადგება [როცა გამოჩნდება ნიშნები იმისა, რომ ადამიანი გარდაიცვლება], ანდერძის დაწერის დროს (თუ იგი მას ტოვებს), უნდა იყოს ორი სამართლიანი თქვენ შორის [მორწმუნეთაგან], ან ორი სხვა [ურწმუნო], რომლებიც თქვენგან არ არიან (საჭიროების შემთხვევაში, როცა მუსლიმი მოწმეები არ მოიძებნება), მაშინ როცა მიწაზე მოგზაურობთ [გზაში ხართ] და სიკვდილის უბედურება შეგემთხვევათ. თქვენ დააყოვნებთ ამ ორ მოწმეებს ლოცვის შემდეგ, და ისინი დაიფიცებენ ალლაჰზე, თუ თქვენ (ო, ანდერძის დამტოვებლებო) ეჭვი გეპარებათ: «ჩვენ არ გავყიდით მას [ჩვენს ფიცს] რაიმე საფასურად, თუნდაც ის (ჩვენი) ნათესავი იყოს, და არ დავმალავთ ალლაჰის მოწმობას [იმ მოწმობას, რომლის შესრულებაც მან გვიბრძანა]. ჭეშმარიტად, ასეთ შემთხვევაში ჩვენ ვიქნებით ცოდვილთა შორის!»
107فَإِنْ عُثِرَ عَلَىٰ أَنَّهُمَا اسْتَحَقَّا إِثْمًا فَآخَرَانِ يَقُومَانِ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِينَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْأَوْلَيَانِ فَيُقْسِمَانِ بِاللَّهِ لَشَهَادَتُنَا أَحَقُّ مِن شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَيْنَا إِنَّا إِذًا لَّمِنَ الظَّالِمِينَ
თუ კი (მათი ფიცის შემდეგ) გამოვლინდება, რომ ეს ორი [ორი მოწმე] დამნაშავედ იქცა ცოდვაში [გამოვლინდა მათი არასანდოობა ან სიცრუე ამ მოწმობაში], მაშინ ორი სხვა, გარდაცვლილის ახლო ნათესავი დაიკავებს მათ ადგილს [წინა მოწმეების ნაცვლად], მათ წინააღმდეგ, ვის მიმართაც ბრალდება წამოიჭრა (ცოდვაში). და შემდეგ ისინი [მოწმე-ნათესავები] დაიფიცებენ ალლაჰს: «უდავოდ, ჩვენი მოწმობა უფრო ჭეშმარიტია, ვიდრე იმ ორი ადამიანის მოწმობა [უფრო იმსახურებს მიღებას] (რადგან მათი არასანდოობა გამოიკვეთა). და ჩვენ არ გადავცდებით სიმართლეს (იმაში, რაც მათზე ვთქვით და ჩვენს მოწმობაში); წინააღმდეგ შემთხვევაში, ჩვენ ვიქნებოდით უსამართლოთა შორის».
108ذَٰلِكَ أَدْنَىٰ أَن يَأْتُوا بِالشَّهَادَةِ عَلَىٰ وَجْهِهَا أَوْ يَخَافُوا أَن تُرَدَّ أَيْمَانٌ بَعْدَ أَيْمَانِهِمْ ۗ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاسْمَعُوا ۗ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ
ეს უფრო ახლოს არის იმასთან, რომ მათ მისცენ მოწმობა მის ნამდვილ სახეში [როგორც არის, შეუცვლელად], ან შეეშინდეთ იმისა, რომ მათი ფიცები უარყოფილი იქნება მათი ფიცების შემდეგ (და ისინი შერცხვენილნი იქნებიან ხალხის წინაშე). და გეშინოდეთ ალლაჰის, და ისმინეთ; ჭეშმარიტად, ალლაჰი არ უძღვება (სწორ გზაზე) ურჩ ხალხს!
ალ-მაიდაყურანის საძიებელი
120აია
MedinanRevelation
106აია

თარგმანი — ალ-მაიდა 106

სურა ალ-მაიდა აია 106 - წაკითხვა, მოსმენა, თარგმანი, ქართული : ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! თქვენ შორის მოწმობა მაშინ, როცა რომელიმე…

სურა აია 106/120 — ალ-მაიდა المائدة (Medinan). წაკითხვა მოსმენა თარგმანი (ქართული). მოსმენა: ალ-მაიდა მოსმენა, ალ-მაიდა თარგმანი, ალ-მაიდა mp3, ალ-მაიდა pdf. აია 104–108. ქართული მნიშვნელობა: Türkçe.




წმინდა ყურანი


Tuesday, August 18, 2026

Don't forget us in your sincere prayers