Сураи Аль-Маида Оят 106 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй касоне, ки имон овардаед, чун маргатон фаро расад, ба…

Аль-Маида · 106/120

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Маида

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِينَ الْوَصِيَّةِ اثْنَانِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنكُمْ أَوْ آخَرَانِ مِنْ غَيْرِكُمْ إِنْ أَنتُمْ ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَأَصَابَتْكُم مُّصِيبَةُ الْمَوْتِ ۚ تَحْبِسُونَهُمَا مِن بَعْدِ الصَّلَاةِ فَيُقْسِمَانِ بِاللَّهِ إِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِي بِهِ ثَمَنًا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَىٰ ۙ وَلَا نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللَّهِ إِنَّا إِذًا لَّمِنَ الْآثِمِينَ ۝١٠٦

🔤 Transliteration

Yaaa aiyuhal lazeena aamanoo shahaadatu bainikum izaa hadara ahadakumul mawtu heenal wasiyyatis naani zawaa `adlim minkum aw aakharaani min ghairikum in antum darabtum fil ardi fa asaabatkum museebatul mawt; tahbi soonahumaa mim ba`dis Salaati fa yuqsimaani billaahi inirtabtum laa nashtaree bihee samananw wa law kaana zaa qurbaa wa laa naktumu shahaadatal laahi innaaa izal laminal aasimeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Эй касоне, ки имон овардаед, чун маргатон фаро расад, ба ҳангоми васият ду одилро аз миёни худатон ба шоҳидӣ гиред ё аз ғайри худатон, ҳар гоҳ, ки дар сафар будед ва маргатон фаро расид. Агар аз он ду дар шак будед, нигоҳашон доред то баъд аз намоз, он гоҳ ба Худо савганд хӯранд, ки ин шаҳодатро ба ҳеҷ қимате дигаргун накунем, ҳарчанд ба нафъи хешовандамон бошад ва онро рӯпуш накунем, агар ҷуз ин бошад, аз гунаҳгоронем.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Шарҳи калимаҳои оят:

شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ: гувоҳии миёни шумо, яъне шаҳодат додан ҳангоми васият.
حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ: ба яке аз шумо марг наздик шуд ва нишонаҳои он пайдо гардид.
حِينَ الْوَصِيَّةِ: вақти васият кардан.
ذَوَا عَدْلٍ: ду нафари одил, яъне ду шоҳиди боамон ва бохирад.
مِّنكُمْ: аз миёни шумо, яъне аз мусулмонон.
أَوْ آخَرَانِ مِنْ غَيْرِكُمْ: ё ду нафари дигар аз ғайри шумо, яъне аз ғайри мусулмонон ҳангоми зарурат.
ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ: дар замин сафар кардед.
مُصِيبَةُ الْمَوْتِ: фалокати марг, яъне марг ба шумо расид.
تَحْبِسُونَهُمَا: он ду нафарро нигоҳ медоред ва бозмедоред.
مِن بَعْدِ الصَّلَاةِ: баъд аз намоз, махсусан намози аср.
فَيُقْسِمَانِ بِاللَّهِ: пас онҳо ба Худо қасам мехӯранд.
إِنِ ارْتَبْتُمْ: агар шумо шак кунед.
لَا نَشْتَرِي بِهِ ثَمَنًا: ба ин қасам молу манфиати дунёро намехарем.
وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَىٰ: ҳарчанд ки шахси марбут хешу табори мо бошад.
وَلَا نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللَّهِ: ва гувоҳии Худоро пинҳон намекунем.
إِنَّا إِذًا لَّمِنَ الْآثِمِينَ: агар чунин кунем, ҳатман аз гуноҳкорон хоҳем буд.

Тафсири оят:

Эй мӯъминон, вақте ки ба яке аз шумо марг наздик мешавад ва мехоҳед васият кунед, бояд ду нафари одил аз миёни худи мусулмононро шоҳид гиред. Аммо агар дар сафар бошед ва фалокати марг ба шумо расад ва мусулмони одил ёфт нашавад, метавонед ду нафари дигарро аз ғайри мусулмонон шоҳид гиред. Агар дар гувоҳии онҳо шак кунед, он ду нафарро баъд аз намоз, махсусан намози аср, нигоҳ доред, то ба Худо қасам хӯранд ва бигӯянд: мо ба ин қасам ҳеҷ манфиати дунёро намехарем, ҳарчанд ки шахси баҳснок хешу табори мо бошад, ва гувоҳии Худоро пинҳон намекунем, ки агар чунин кунем, ҳатман аз гуноҳкорон хоҳем буд.

Ин оят дастури муҳим дар бораи адолат ва ростқавлӣ дар гувоҳӣ додан аст, то ҳуқуқи мардум, бахусус ҳуқуқи мерос ва васият, поймол нашавад. Ислом таъкид мекунад, ки ҳатто дар шароити сафар ва душворӣ бояд шоҳидон боадолат бошанд ва ба Худо қасам хӯранд, ки рост мегӯянд.

Фоидаҳои оят:

Ин оят мӯъминонро ба адолат, ростқавлӣ ва эҳтиром ба ҳуқуқи дигарон даъват мекунад.
Нишон медиҳад, ки Ислом дини адолат аст ва ҳатто дар масоили мерос ва васият ҳуқуқи ҳамаро ҳифз мекунад.
Қасам ба Худо ва таъкид бар пинҳон накардани гувоҳӣ, муҳиммияти амонатдорӣ ва ростгӯиро дар ҷомеаи исломӣ равшан месозад.
Ин оят ба инсонҳо меомӯзад, ки дар ҳама ҳолат, ҳатто дар сафар ва наздикии марг, бояд ба Худо таваккал кунанд ва аз гуноҳ парҳез намоянд.
Ваъдаи Худо ба гуноҳкорон ҳушдор медиҳад, ки касе ки гувоҳиро пинҳон кунад ё бардурӯғ қасам хӯрад, аз зумраи гуноҳкорон хоҳад буд.
Ин оят ба мусулмонон мефаҳмонад, ки Ислом дини осонӣ ва мусоидат аст, зеро дар ҳолати зарурат иҷозат медиҳад, ки аз ғайри мусулмонон низ шоҳид гирифта шавад, то ҳуқуқ поймол нашавад.

📜 Оят 104-108 — Сураи Аль-Маида

104وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا إِلَىٰ مَا أَنزَلَ اللَّهُ وَإِلَى الرَّسُولِ قَالُوا حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا ۚ أَوَلَوْ كَانَ آبَاؤُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ شَيْئًا وَلَا يَهْتَدُونَ

Ва чун ба онҳо гӯянд, ки ба он чӣ Худо нозил кардааст ва ба паёмбар рӯй оваред, гӯянд: «Он дине, ки падарони худро ба он мӯътақид ёфтаем, моро бас аст». Ҳатто агар падаронашон ҳеҷ намедонистаанд ва роҳи ҳидоят наёфта будаанд?

105يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنفُسَكُمْ ۖ لَا يَضُرُّكُم مَّن ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ ۚ إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعًا فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ

Эй касоне, ки имон овардаед, ба худ пардозед. Агар шумо ҳидоят ёфтаед, онон, ки гумроҳ мондаанд, ба шумо зиёне нарасонанд. Бозгашти ҳамаи шумо назди Худост, то шуморо ба он корҳо, ки мекардаед, огоҳ гардонад.

106يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِينَ الْوَصِيَّةِ اثْنَانِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنكُمْ أَوْ آخَرَانِ مِنْ غَيْرِكُمْ إِنْ أَنتُمْ ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَأَصَابَتْكُم مُّصِيبَةُ الْمَوْتِ ۚ تَحْبِسُونَهُمَا مِن بَعْدِ الصَّلَاةِ فَيُقْسِمَانِ بِاللَّهِ إِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِي بِهِ ثَمَنًا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَىٰ ۙ وَلَا نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللَّهِ إِنَّا إِذًا لَّمِنَ الْآثِمِينَ

107فَإِنْ عُثِرَ عَلَىٰ أَنَّهُمَا اسْتَحَقَّا إِثْمًا فَآخَرَانِ يَقُومَانِ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِينَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْأَوْلَيَانِ فَيُقْسِمَانِ بِاللَّهِ لَشَهَادَتُنَا أَحَقُّ مِن شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَيْنَا إِنَّا إِذًا لَّمِنَ الظَّالِمِينَ

Ва ҳар гоҳ маълум шавад, ки он ду шоҳид муртакиби гуноҳи хиёнат шудаанд, ду шоҳидӣ дигар, ки авлотар аз он ду бошанд, ҷои онҳоро бигиранд. Он ду ба Худо қасам хӯранд, ки шоҳидии мо аз шоҳидии он ду дурусттар аст ва мо аз ҳақ таҷовуз накунем, ҳар гоҳ чунин кунем, аз ситамкорон бошем.

108ذَٰلِكَ أَدْنَىٰ أَن يَأْتُوا بِالشَّهَادَةِ عَلَىٰ وَجْهِهَا أَوْ يَخَافُوا أَن تُرَدَّ أَيْمَانٌ بَعْدَ أَيْمَانِهِمْ ۗ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاسْمَعُوا ۗ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ

Ин ҳукм наздиктар ба он аст, ки ҳам шоҳидиро бар ваҷҳи худ адо кунанд ё пас аз савганд хӯрдан аз радди савгандҳояшон битарсанд. Аз Худо битарсед. Ва гӯш доред. Худо мардуми нофармонро ҳидоят намекунад!

← Оят 105 📖 Аль-Маида Оят 107 →

Аль-МаидаФеҳристи Қуръон

120Оят

MedinanRevelation

106Оят

Тарҷума — Аль-Маида 106

Сураи Аль-Маида Оят 106 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй касоне, ки имон овардаед, чун маргатон фаро расад, ба…

Сураи Оят 106/120 — Сураи Аль-Маида المائدة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Маида Гӯш кун, Сураи Аль-Маида Тарҷума, Сураи Аль-Маида mp3, Сураи Аль-Маида pdf. Оят 104–108. Ба Тоҷикӣ: Русский.