Сураи Аль-Маида Оят 105 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй касоне, ки имон овардаед, ба худ пардозед. Агар шумо…

Аль-Маида · 105/120

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Маида

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنفُسَكُمْ ۖ لَا يَضُرُّكُم مَّن ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ ۚ إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعًا فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ۝١٠٥

🔤 Transliteration

Yaaa aiyuhal lazeena aamanoo `alaikum anfusakum laa yadurrukum man dalla izah tadaitum; ilal laahi marji`ukum jamee`an fayunabbi`ukum bimaa kuntum ta`maloon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Эй касоне, ки имон овардаед, ба худ пардозед. Агар шумо ҳидоят ёфтаед, онон, ки гумроҳ мондаанд, ба шумо зиёне нарасонанд. Бозгашти ҳамаи шумо назди Худост, то шуморо ба он корҳо, ки мекардаед, огоҳ гардонад.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

عَلَيْكُمْ أَنفُسَكُمْ: "Ба шумо лозим аст, ки худро (ислоҳ кунед)" — яъне худро ба итоати Худо ва тарки гуноҳ илзом кунед.
مَن ضَلَّ: "касе ки гумроҳ шуд" — яъне касоне, ки роҳи ҳидоятро напазируфтанд.
اهْتَدَيْتُمْ: "ҳидоят ёфтед" — яъне роҳи рост ва дурустро пайравӣ кардед.
مَرْجِعُكُمْ: "бозгашти шумо" — яъне ҳамаи шумо дар рӯзи қиёмат ба сӯи Худо бармегардед.
فَيُنَبِّئُكُم: "пас шуморо хабардор мекунад" — яъне Худо шуморо аз аъмоли шумо огоҳ месозад.

Тафсири оят:

Эй касоне, ки ба Худо ва Расули Ӯ имон овардаед, бар шумо лозим аст, ки аввал худро ислоҳ кунед ва ба итоати Худо амал намоед ва аз гуноҳ дурӣ ҷӯед. Агар шумо худ дар роҳи рост қарор гиред ва ба он устувор бошед, гумроҳии касоне, ки роҳи ҳақро тарк кардаанд, ба шумо зарар намерасонад. Ҳидояти шумо дар он аст, ки ба некӣ амр кунед ва аз бадӣ наҳй намоед. Ҳамаи шумо — ҳам ҳидоятёфта ва ҳам гумроҳ — дар охират ба сӯи Худо бармегардед ва Ӯ шуморо аз он чӣ дар дунё мекардед, огоҳ месозад ва мувофиқи аъмолатон ҷазо медиҳад. Ин оят на ба маънои тарки амри маъруф ва наҳйи мункар аст, балки даъват ба ислоҳи нафс ва масъулияти шахсӣ дар баробари Худост. Ҳеҷ кас ба гуноҳи дигарӣ гирифтор намешавад.

Фоидаҳои ин оят:

Ҳар инсон пеш аз ҳама бояд худро ислоҳ кунад ва ба такмили нафси худ кӯшиш намояд.
Агар дигарон роҳи ҳақро напазиранд, ин ба шумо зарар намерасонад, ба шарте ки худатон дар роҳи рост бошед.
Ҳидоят танҳо гуфтан нест, балки амал ба некӣ ва даъвати дигарон ба хайр низ дохил мешавад.
Ҳамаи одамон дар рӯзи қиёмат ба сӯи Худо бармегарданд ва ҳисоби аъмолашонро мебинанд.
Ин оят умед ва масъулиятро дар дили муъмин ҷой медиҳад: Худо одил аст ва ҳеҷ касро ба гуноҳи дигарӣ ҷазо намедиҳад.
Ин оят моро ба сӯи худшиносӣ, худсозӣ ва тақвои Худо ҳидоят мекунад ва муҳаббати моро ба ислом ва Қуръон зиёд мегардонад.

📜 Оят 103-107 — Сураи Аль-Маида

103مَا جَعَلَ اللَّهُ مِن بَحِيرَةٍ وَلَا سَائِبَةٍ وَلَا وَصِيلَةٍ وَلَا حَامٍ ۙ وَلَٰكِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ ۖ وَأَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ

Худованд дар бораи баҳира ва соиба ва васила ва ҳомӣ ҳукме накарда аст, вале кофирон бар Худо дурӯғ мебанданд ва бештаринашон бехираданд.

104وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا إِلَىٰ مَا أَنزَلَ اللَّهُ وَإِلَى الرَّسُولِ قَالُوا حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا ۚ أَوَلَوْ كَانَ آبَاؤُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ شَيْئًا وَلَا يَهْتَدُونَ

Ва чун ба онҳо гӯянд, ки ба он чӣ Худо нозил кардааст ва ба паёмбар рӯй оваред, гӯянд: «Он дине, ки падарони худро ба он мӯътақид ёфтаем, моро бас аст». Ҳатто агар падаронашон ҳеҷ намедонистаанд ва роҳи ҳидоят наёфта будаанд?

105يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنفُسَكُمْ ۖ لَا يَضُرُّكُم مَّن ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ ۚ إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعًا فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ

106يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِينَ الْوَصِيَّةِ اثْنَانِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنكُمْ أَوْ آخَرَانِ مِنْ غَيْرِكُمْ إِنْ أَنتُمْ ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَأَصَابَتْكُم مُّصِيبَةُ الْمَوْتِ ۚ تَحْبِسُونَهُمَا مِن بَعْدِ الصَّلَاةِ فَيُقْسِمَانِ بِاللَّهِ إِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِي بِهِ ثَمَنًا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَىٰ ۙ وَلَا نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللَّهِ إِنَّا إِذًا لَّمِنَ الْآثِمِينَ

Эй касоне, ки имон овардаед, чун маргатон фаро расад, ба ҳангоми васият ду одилро аз миёни худатон ба шоҳидӣ гиред ё аз ғайри худатон, ҳар гоҳ, ки дар сафар будед ва маргатон фаро расид. Агар аз он ду дар шак будед, нигоҳашон доред то баъд аз намоз, он гоҳ ба Худо савганд хӯранд, ки ин шаҳодатро ба ҳеҷ қимате дигаргун накунем, ҳарчанд ба нафъи хешовандамон бошад ва онро рӯпуш накунем, агар ҷуз ин бошад, аз гунаҳгоронем.

107فَإِنْ عُثِرَ عَلَىٰ أَنَّهُمَا اسْتَحَقَّا إِثْمًا فَآخَرَانِ يَقُومَانِ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِينَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْأَوْلَيَانِ فَيُقْسِمَانِ بِاللَّهِ لَشَهَادَتُنَا أَحَقُّ مِن شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَيْنَا إِنَّا إِذًا لَّمِنَ الظَّالِمِينَ

Ва ҳар гоҳ маълум шавад, ки он ду шоҳид муртакиби гуноҳи хиёнат шудаанд, ду шоҳидӣ дигар, ки авлотар аз он ду бошанд, ҷои онҳоро бигиранд. Он ду ба Худо қасам хӯранд, ки шоҳидии мо аз шоҳидии он ду дурусттар аст ва мо аз ҳақ таҷовуз накунем, ҳар гоҳ чунин кунем, аз ситамкорон бошем.

← Оят 104 📖 Аль-Маида Оят 106 →

Аль-МаидаФеҳристи Қуръон

120Оят

MedinanRevelation

105Оят

Тарҷума — Аль-Маида 105

Сураи Аль-Маида Оят 105 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй касоне, ки имон овардаед, ба худ пардозед. Агар шумо…

Сураи Оят 105/120 — Сураи Аль-Маида المائدة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Маида Гӯш кун, Сураи Аль-Маида Тарҷума, Сураи Аль-Маида mp3, Сураи Аль-Маида pdf. Оят 103–107. Ба Тоҷикӣ: Русский.