Сураи Аль-Маида Оят 107 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ҳар гоҳ маълум шавад, ки он ду шоҳид муртакиби…

Аль-Маида · 107/120

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Маида

فَإِنْ عُثِرَ عَلَىٰ أَنَّهُمَا اسْتَحَقَّا إِثْمًا فَآخَرَانِ يَقُومَانِ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِينَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْأَوْلَيَانِ فَيُقْسِمَانِ بِاللَّهِ لَشَهَادَتُنَا أَحَقُّ مِن شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَيْنَا إِنَّا إِذًا لَّمِنَ الظَّالِمِينَ ۝١٠٧

🔤 Transliteration

Fa in `usira `alaaa annahumas tahaqqaaa isman fa aakharaani yaqoomaani maqaamahumaa minal lazeenas tahaqqa `alaihimul awlayaani fa yuqsimaani billaahi lashahaadatunaaa ahaqqu min shahaadatihimaaa wa ma`tadainaaa innaaa izal laminaz zaalimeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва ҳар гоҳ маълум шавад, ки он ду шоҳид муртакиби гуноҳи хиёнат шудаанд, ду шоҳидӣ дигар, ки авлотар аз он ду бошанд, ҷои онҳоро бигиранд. Он ду ба Худо қасам хӯранд, ки шоҳидии мо аз шоҳидии он ду дурусттар аст ва мо аз ҳақ таҷовуз накунем, ҳар гоҳ чунин кунем, аз ситамкорон бошем.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Шарҳи калимаҳои муҳим:

عُثِرَ: огоҳӣ ёфтан, ошкор шудан, пай бурдан ба чизе.
اسْتَحَقَّا إِثْمًا: ҳар ду гуноҳеро ба даст оварданд, яъне бо хиёнат ва қасами дурӯғ гуноҳ карданд.
آخَرَانِ: ду нафари дигар.
يَقُومَانِ مَقَامَهُمَا: ба ҷои онҳо меистанд.
الْأَوْلَيَانِ: ду нафари наздиктарин, ки ба майит аз ҳама наздиктаранд.
اعْتَدَيْنَا: аз ҳад гузаштем, зулм кардем.

Тафсири оят:

Агар пас аз қасами ду шоҳид маълум шавад, ки онҳо дар шоҳидӣ ё васият хиёнат карда, гуноҳро ба даст овардаанд, он гоҳ ду нафари дигар аз наздикони майит ба ҷои онҳо меистанд ва қасам мехӯранд ба номи Аллоҳ, ки шоҳидии мо аз шоҳидии онҳо росттар ва сазовортару қобили қабултар аст. Онҳо мегӯянд, ки мо аз ҳад нагузаштем ва дурӯғ нагуфтем; агар чунин кунем, ҳатман аз золимон хоҳем буд. Ин ҳукм барои он аст, ки ҳақи қаҳрамонон ва ворисони майит ҳифз шавад ва роҳи хиёнат баста гардад.

Фоидаҳо:

Ин оят нишон медиҳад, ки ислом дини адолат аст ва ҳуқуқи мардум, бахусус ҳуқуқи ворисони майит, эҳтиром ва ҳифз мешавад.
Қасам ба номи Аллоҳ аҳамияти бузург дорад ва бояд танҳо барои ростӣ ва адолат истифода шавад.
Хиёнат дар шоҳидӣ ё васият гуноҳи калон аст ва ҷазои он дар дунё ва охират вуҷуд дорад.
Оят ба мо меомӯзад, ки ҳамеша ростиро риоя кунем ва аз зулм ва дуругӣ дурӣ ҷӯем, то аз золимон набошем.
Ин ҳукмҳо моро ба сӯи адолат, ростқавлӣ ва эҳтироми ҳуқуқи дигарон ҳидоят мекунанд ва ба ислом ҳамчун дини комил ва одил таваҷҷуҳи бештар мебахшанд.

📜 Оят 105-109 — Сураи Аль-Маида

105يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنفُسَكُمْ ۖ لَا يَضُرُّكُم مَّن ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ ۚ إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعًا فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ

Эй касоне, ки имон овардаед, ба худ пардозед. Агар шумо ҳидоят ёфтаед, онон, ки гумроҳ мондаанд, ба шумо зиёне нарасонанд. Бозгашти ҳамаи шумо назди Худост, то шуморо ба он корҳо, ки мекардаед, огоҳ гардонад.

106يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِينَ الْوَصِيَّةِ اثْنَانِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنكُمْ أَوْ آخَرَانِ مِنْ غَيْرِكُمْ إِنْ أَنتُمْ ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَأَصَابَتْكُم مُّصِيبَةُ الْمَوْتِ ۚ تَحْبِسُونَهُمَا مِن بَعْدِ الصَّلَاةِ فَيُقْسِمَانِ بِاللَّهِ إِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِي بِهِ ثَمَنًا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَىٰ ۙ وَلَا نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللَّهِ إِنَّا إِذًا لَّمِنَ الْآثِمِينَ

Эй касоне, ки имон овардаед, чун маргатон фаро расад, ба ҳангоми васият ду одилро аз миёни худатон ба шоҳидӣ гиред ё аз ғайри худатон, ҳар гоҳ, ки дар сафар будед ва маргатон фаро расид. Агар аз он ду дар шак будед, нигоҳашон доред то баъд аз намоз, он гоҳ ба Худо савганд хӯранд, ки ин шаҳодатро ба ҳеҷ қимате дигаргун накунем, ҳарчанд ба нафъи хешовандамон бошад ва онро рӯпуш накунем, агар ҷуз ин бошад, аз гунаҳгоронем.

107فَإِنْ عُثِرَ عَلَىٰ أَنَّهُمَا اسْتَحَقَّا إِثْمًا فَآخَرَانِ يَقُومَانِ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِينَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْأَوْلَيَانِ فَيُقْسِمَانِ بِاللَّهِ لَشَهَادَتُنَا أَحَقُّ مِن شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَيْنَا إِنَّا إِذًا لَّمِنَ الظَّالِمِينَ

108ذَٰلِكَ أَدْنَىٰ أَن يَأْتُوا بِالشَّهَادَةِ عَلَىٰ وَجْهِهَا أَوْ يَخَافُوا أَن تُرَدَّ أَيْمَانٌ بَعْدَ أَيْمَانِهِمْ ۗ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاسْمَعُوا ۗ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ

Ин ҳукм наздиктар ба он аст, ки ҳам шоҳидиро бар ваҷҳи худ адо кунанд ё пас аз савганд хӯрдан аз радди савгандҳояшон битарсанд. Аз Худо битарсед. Ва гӯш доред. Худо мардуми нофармонро ҳидоят намекунад!

109۞ يَوْمَ يَجْمَعُ اللَّهُ الرُّسُلَ فَيَقُولُ مَاذَا أُجِبْتُمْ ۖ قَالُوا لَا عِلْمَ لَنَا ۖ إِنَّكَ أَنتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ

Рӯзе, ки Худо паёмбаронро гирд орад ва бипурсад, ки даъвати шуморо чӣ гуна посӯх доданд? Гӯянд: «Моро ҳеҷ донише нест, ки доно ба ғайб Ту ҳастӣ».

← Оят 106 📖 Аль-Маида Оят 108 →

Аль-МаидаФеҳристи Қуръон

120Оят

MedinanRevelation

107Оят

Тарҷума — Аль-Маида 107

Сураи Аль-Маида Оят 107 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ҳар гоҳ маълум шавад, ки он ду шоҳид муртакиби…

Сураи Оят 107/120 — Сураи Аль-Маида المائدة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Маида Гӯш кун, Сураи Аль-Маида Тарҷума, Сураи Аль-Маида mp3, Сураи Аль-Маида pdf. Оят 105–109. Ба Тоҷикӣ: Русский.