سوره مائده — آیه 40

معانی کلمات:

• مُلک: پادشاهی، فرمانروایی و مالکیت مطلق.
• یُعَذِّبُ: عذاب میدهد، مجازات میکند.
• یَغفِرُ: میآمرزد، میبخشد.
• قَدیر: توانا، بر هر کاری قادر و توانمند.

تفسیر آیه:

ای پیامبر! آیا نمیدانی که فرمانروایی و مالکیت مطلق آسمانها و زمین تنها از آنِ خداست؟ او خالق و مدبّر همهی جهان هستی است و هرگونه که بخواهد در آن تصرف میکند. او هر کس را که بخواهد، به عدالت خود عذاب میدهد و هر کس را که بخواهد، به فضل و بخشش خود میآمرزد. هیچکس نمیتواند در برابر ارادهی او بایستد یا از قلمرو فرمانرواییاش خارج شود. خداوند بر همه چیز تواناست؛ نه چیزی از او پنهان میماند و نه کاری برایش دشوار است. عذاب و آمرزش او بر اساس حکمت و مشیت اوست، و هیچ قدرتی در برابر قدرت بینهایت او نیست.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه به ما میآموزد که خداوند مالک مطلق همهچیز است و هیچکس و هیچچیز از حیطهی قدرت او خارج نیست؛ بنابراین باید تنها از او ترسید و تنها به او امید بست.
• عذاب و آمرزش خداوند بر اساس عدل و فضل اوست؛ این امر مؤمنان را به امیدواری به رحمت الهی و در عین حال دوری از گناه وامیدارد.
• شناخت قدرت بیپایان خداوند، انسان را در برابر سختیها و مشکلات زندگی آرامش میبخشد و او را به توکل بر خدا ترغیب میکند.
• این آیه یادآور میشود که حساب و کتاب نهایی در دست خداست؛ بنابراین مؤمن باید همواره مراقب اعمال خود باشد و از گناهان توبه کند، زیرا خداوند هم عذاب دارد و هم مغفرت، و درِ توبه همیشه باز است.