Sura Al-Ma'ida — Werset 44

Znaczenie wybranych słów:

• At-Tawrāh – Księga objawiona prorokowi Mojżeszowi (Musa), niech pokój będzie z nim.
• Hudā – przewodnictwo, wskazanie drogi do prawdy i dobra.
• Nūr – światło, które rozjaśnia to, co niejasne w sprawach religijnych i doczesnych.
• Ar-Rabbāniyyūn – uczeni i pobożni spośród ludu Izraela, którzy wychowywali ludzi według Prawa Bożego.
• Al-Ahbār – uczeni żydowscy, znawcy Pisma, którzy zachowywali jego treść.
• Istuḥfiẓū – zostali powierzeni jako strażnicy Księgi, zobowiązani do jej zachowania od zniekształceń.
• Thamanan qalīlan – niska cena, czyli doczesne korzyści, takie jak majątek, władza czy pozycja społeczna.

Interpretacja wersetu:

Bóg Wszechmogący oznajmia, że zesłał Torę, która zawierała przewodnictwo ku prawdzie oraz światło rozjaśniające zasady wiary i prawa. Na jej podstawie prorocy, którzy całkowicie poddali się woli Boga i nie odstąpili od Jego nakazów, wydawali wyroki wśród Żydów. Również pobożni uczeni i znawcy Pisma – ci, którzy zostali zobowiązani do strzeżenia Księgi Bożej przed zniekształceniem i do przekazywania jej treści – rozstrzygali sprawy zgodnie z jej przepisami. Byli oni świadkami, że prorocy sądzili według tego, co Bóg objawił.

Następnie Bóg zwraca się do uczonych żydowskich, którzy znali prawdę, ale ją ukrywali: „Nie bójcie się ludzi w głoszeniu prawdy i stosowaniu Mojego prawa, lecz bójcie się Mnie. Nie sprzedawajcie Moich znaków za niską cenę, czyli nie rezygnujcie z wyrokowania według tego, co objawiłem, w zamian za doczesne korzyści, takie jak majątek, zaszczyty czy strach przed ludźmi”.

Na koniec Bóg stwierdza, że ten, kto nie sądzi według tego, co Bóg objawił, uważając to za dozwolone, lekceważąc Boże prawo lub przedkładając nad nie inne przepisy, jest prawdziwym niewiernym, ponieważ odrzuca Boży autorytet i Jego doskonałe prawo.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Wielkość objawienia Bożego – Tora, podobnie jak Koran, była światłem i przewodnictwem dla ludzkości. To uczy nas szacunku dla wszystkich Ksiąg objawionych przez Boga i wiary w nie.
2. Obowiązek sprawiedliwego sądzenia – Islam nakazuje, aby każdy, kto sprawuje władzę lub wydaje wyroki, kierował się prawem Bożym, które gwarantuje sprawiedliwość i dobro wspólne.
3. Odwaga w głoszeniu prawdy – Werset uczy nas, że nie powinniśmy bać się ludzi w sprawach religii, lecz jedynie Boga. Prawdziwy muzułmanin nie ulega presji społecznej ani doczesnym interesom.
4. Ostrzeżenie przed sprzedawaniem wiary za doczesność – Człowiek nie powinien rezygnować z zasad religijnych dla zysku, władzy czy uznania. To przypomnienie o czystości intencji i priorytetach.
5. Znaczenie uczonych i ich odpowiedzialność – Uczeni są strażnikami wiedzy religijnej. Werset podkreśla ich rolę w zachowaniu i przekazywaniu prawdy, co zachęca do poszukiwania rzetelnej wiedzy i wspierania tych, którzy ją głoszą.
6. Pojęcie niewiary w praktyce – Werset uczy, że odrzucenie Bożego prawa i zastąpienie go innym systemem jest formą niewiary. To skłania muzułmanów do refleksji nad tym, jak ważne jest przestrzeganie zasad islamu w życiu codziennym i społecznym.