Surah Qaf — Talata 37

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Qalb (قلب): Dito ang ibig sabihin ay isipan o pang-unawa na ginagamit upang mag-isip at makaunawa.
• Alqa al-sam'a (ألقى السمع): Ang ibig sabihin ay nakikinig nang mabuti at nakatuon ang pandinig.
• Shahid (شهيد): Ang ibig sabihin ay naroroon ang puso at isipan, hindi nalilingat o pabaya.

Interpretasyon ng Talata:

Katotohanan, sa mga nabanggit na pangyayari — tulad ng pagwasak sa mga dating pamayanan na nagpabulaan sa mga sugo — mayroong tunay na aral at paalaala para sa sinumang may pusong gumagamit ng kanyang isipan upang magmuni-muni, o sa sinumang nakikinig nang mabuti habang ang kanyang puso ay naroroon at gising, hindi nalilingat o pabaya. Ang sinumang nagtataglay ng ganitong katangian — bukas na isipan at taos-pusong pakikinig — ay makikinabang sa mga tanda at babalang ito, sapagkat ang pakinabang sa mga aral ay nakasalalay sa pagkakaroon ng pusong nakauunawa at taingang nakikinig nang may presensya ng puso.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang pagkakaroon ng buhay na puso at matalas na isipan ay susi sa pagtanggap ng patnubay mula sa mga tanda ng Allah sa Kanyang mga nilikha at sa mga pangyayari sa kasaysayan.
2. Ang pakikinig sa Qur'an at sa mga aral nito ay hindi sapat kung wala ang presensya ng puso; ang tunay na pakinabang ay nakakamit kapag ang isipan at puso ay sama-samang nakatuon sa pakikinig at pagmumuni-muni.
3. Ang pagtalikod sa mga palatandaan ng Allah ay bunga ng kawalan ng paggamit ng isipan at ng pagiging pabaya sa pakikinig — kaya't dapat nating sanayin ang ating sarili na maging maingat at mapagmuni-muni sa lahat ng bagay.
4. Ang kasaysayan ng mga naunang pamayanan ay isang bukas na aklat ng mga aral; ang mga nag-iisip at nakikinig nang may puso ay makakaiwas sa mga pagkakamaling kanilang nagawa, at ito ay daan tungo sa kaligtasan sa kabilang buhay.