Sure Kâf — Ayet 37

Kelime Anlamları:

• Zikrâ: Öğüt, ibret, hatırlatma
• Kalp: Akıl, idrak, anlayış
• Elkâ sem'a: Kulağını verdi, dinlemeye yöneldi
• Şehîd: Hazır bulunan, şahit olan, kalbiyle huzurda olan

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Allah, geçmiş ümmetlerin başına gelen helâk hadiselerini hatırlatarak bizlere şöyle buyuruyor: Muhakkak ki bu anlatılanlarda, yani önceki kavimlerin inkârları sebebiyle uğradıkları azap ve helâk kıssalarında, aklını kullanabilen ve kalbi uyanık olan kimseler için büyük bir öğüt, ibret ve hatırlatma vardır.

Bu öğütten faydalanacak iki tür insan vardır:

Birincisi: Kalbi olan, yani aklını çalıştıran, düşünen ve hakikati kavrayabilecek idrak gücüne sahip olan kimsedir. Böyle bir kimse, bu kıssalardan ders çıkarır, ibret alır ve kendini ıslah eder.

İkincisi: Kulağını hakikatlere veren, dinlemeye yönelen ve bunu yaparken de kalbi hazır, şuuru yerinde, gaflet içinde olmayan kimsedir. Yani sadece kulakla değil, kalbiyle de dinleyen, söylenenleri düşünerek idrak eden ve şahit olan kimsedir. Böyle bir kimse, Kur'an'ın ve peygamberlerin getirdiği mesajlara kulak verir, bu mesajların doğruluğunu kalbiyle tasdik eder ve hidayete erer.

Sevgili kardeşlerim! Bu âyet bize çok önemli bir ders vermektedir: Allah'ın ayetlerinden ve geçmiş milletlerin ibret verici hikâyelerinden faydalanmanın yolu, uyanık bir kalp ve hazır bir şuurla dinlemektir. Gaflet içinde olan, kalbi katılaşmış ve aklını kullanmayan kimseler, en büyük ibretler karşısında bile duyarsız kalırlar.

Oysa bizler, her gün Kur'an okuyor, namaz kılıyor ve Allah'ı zikrediyoruz. Önemli olan, bu ibadetleri kalbimizle, şuurumuzla ve idrakimizle yapmamızdır. Kalbi uyanık olan bir mümin, her ayette, her kıssada kendine bir ders çıkarır, hayatını düzeltir ve Rabbine daha çok yaklaşır.

Allah'ım! Bizlere kalbi uyanık, şuuru açık, hakikatleri idrak eden kullarından olmayı nasip eyle. Bizi gaflet içinde olanlardan eyleme. Âmin.