Surja Edh-Dharijat — Ajet 20

Kuptimet e fjalëve:

• Ajat (آيَاتٌ): Shenja, prova dhe dëshmi të qarta që tregojnë fuqinë dhe madhështinë e Allahut.
• El-mukinin (لِلْمُوقِنِينَ): Ata që kanë bindje të plotë dhe të patundur në zemrat e tyre, pa asnjë dyshim.

Tefsiri i Ajetit:

Në tokë, në atë që Allahu ka krijuar në të – male, dete, lumenj, pemë, bimë dhe kafshë – ekzistojnë shenja të qarta dhe prova të dukshme për fuqinë e Allahut, për ata që kanë bindje të fortë dhe zemra të ndriçuara. Këto shenja dëshmojnë se Allahu është Krijuesi i vetëm, Ai që i ka dhënë formë çdo gjëje dhe se Ai meriton të adhurohet vetëm, pa asnjë shok. Kur njeriu që ka bindje të patundur ecën nëpër tokë dhe vëzhgon me syrin e mendjes këto krijesa, ai i sheh ato si dëshmi të gjalla që e çojnë drejt njohjes së Allahut dhe e forcojnë në besimin e tij. Ai e di se këto shenja nuk janë të rastësishme, por janë vepër e një Krijuesi të Urtë dhe të Gjithëdijshëm.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

• Ajeti na mëson se e gjithë toka është një libër i hapur që flet për madhështinë e Krijuesit; mjafton që njeriu të ketë sy që shohin dhe zemër që kupton.
• Na nxit të meditojmë dhe të mendojmë thellë për krijesat e Allahut, sepse meditimi është një prej rrugëve më të mira që e forcon besimin dhe e rrit bindjen.
• Tregon se bindja e fortë (el-jakin) është çelësi për të parë shenjat e Allahut në çdo cep të tokës; sa më e fortë të jetë bindja, aq më shumë i zbulon Allahu njeriut nga urtësitë e Tij.
• Na bën të ndjejmë madhështinë e Allahut sa herë që shohim një mal, një det apo një pemë, dhe na kujton se këto nuk janë krijuar kot, por janë dëshmi të fuqisë së Tij që na ftojnë drejt adhurimit të sinqertë.