سورت ذاریات — آیت 41

د معاني کلمو:

• عَادٍ: د هود علیه السلام قوم، چې د احقاف په سیمه کې اوسېدل.
• الرِّيحَ الْعَقِيمَ: هغه باد چې هېڅ خیر او برکت په کې نه و، نه یې باران راوستلو، نه یې ونې القاح کولې، او نه یې هېڅ ګټه درلوده — دا د "دَبور" باد و، چې د دوی د هلاکت لپاره رالېږل شوی و.

د آیت تفسیر:

په دې آیت کې الله تعالی د عاد قوم په هلاکت کې د عبرت او نښې یادونه کوي. کله چې موږ پر هغوی هغه باد رالېږه چې هېڅ خیر او برکت په کې نه و — نه باران یې راوستلو، نه یې د ونو القاح کوله، او نه یې هېڅ ګټه درلوده. دا باد دومره سخت او ویجاړونکی و چې پر هر څه باندې به تېر شو، هغه به یې د زوړ او پوسېدلي شي په څېر کړی. دا د هغو کسانو لپاره لویه نښه او عبرت ده چې د دردونکي عذاب څخه وېرېږي. عاد قوم د خپل سرکشۍ او د الله تعالی د نافرمانۍ له امله په داسې باد سره هلاک شول چې اوه شپې او اته ورځې یې پرې دوام وکړ، او دوی یې د خرما د تشو تنو په څېر ځمکې ته وغورځول.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. د الله تعالی قدرت ته پاملرنه: دا آیت موږ ته د الله تعالی د لوی قدرت یادونه کوي، چې کولی شي خپل مخلوقات لکه باد د خپلو بندګانو د هلاکت لپاره وکاروي.
2. د سرکشۍ پایله: د عاد قوم سرکشي او د پیغمبرانو تکذیب د دوی د بشپړ هلاکت سبب شو — دا موږ ته درس راکوي چې د الله تعالی د حکمونو څخه سرغړونه د ویجاړۍ لامل کیږي.
3. د طبیعي پیښو په اړه فکر: کله چې موږ بادونه، باران او نور طبیعي پیښې وینو، باید پوه شو چې دا د الله تعالی په کنټرول کې دي — کله یې رحمت وي او کله یې عذاب.
4. د عبرت اخیستل: دا آیت موږ ته بلنه راکوي چې د تېرو قومونو له تاریخ څخه عبرت واخلو او د هغوی له غلطیو څخه ځان وساتو.
5. د ایمان پیاوړتیا: کله چې موږ د عاد قوم د هلاکت کیسه واورو، زموږ ایمان په دې پیاوړی کیږي چې الله تعالی تل د خپلو پیغمبرانو ملاتړ کوي او ظالمانو ته سزا ورکوي.