Sura Adh-Dharijat — Werset 41

Znaczenie słów:

• Al-Aqim (العَقِيمَ) – dosłownie „bezpłodna”, „jałowa”. W odniesieniu do wiatru oznacza to, że nie niósł on ani deszczu, ani żadnego pożytku – był pozbawiony wszelkiego dobra i błogosławieństwa.

Tafsir (wyjaśnienie):

W dziejach ludu Ad – do którego został posłany prorok Hud (pokój z nim) – znajduje się potężna lekcja i znak dla tych, którzy obawiają się kary Bożej. Otóż Bóg zesłał na nich wiatr, który był całkowicie jałowy i bezpłodny – nie przynosił deszczu, nie zapładniał roślin, nie niósł żadnego błogosławieństwa ani pożytku. Był to wiatr niosący wyłącznie zniszczenie i zgubę. Nie pozostawił on niczego, na co natrafił, bez zniszczenia – wszystko, co napotkał, obracał w pył i ruinę, czyniąc to podobnym do rzeczy spróchniałych i rozpadających się. Był to wiatr wschodni (dabur), który Bóg posłał jako karę za ich pychę i zaprzeczanie prawdzie. Trwał on przez siedem nocy i osiem dni, nieustannie niszcząc wszystko, aż lud Ad został unicestwiony – tak, że nie pozostało po nich nic, jakby nigdy nie istnieli.

Korzyści i wnioski:

1. W dziejach minionych narodów kryją się znaki i przestrogi dla kolejnych pokoleń – wystarczy się nad nimi zastanowić, by zrozumieć potęgę Boga i Jego sprawiedliwość.
2. Kara Boża może przyjść w najmniej spodziewanej formie – nawet coś, co zwykle jest źródłem życia (wiatr niosący deszcz), może stać się narzędziem zagłady, gdy Bóg tak zechce.
3. Żadna siła ani potęga ludzka nie uchroni przed wolą Boga – lud Ad był potężny i silny, a jednak nie zdołał się obronić przed Jego karą.
4. Werset ten uczy pokory i skłania do refleksji nad własnym postępowaniem – kto boi się Boga i Jego kary, ten szuka drogi do przebaczenia i miłosierdzia, zanim nadejdzie czas, w którym będzie za późno.
5. Islam wzywa człowieka do ciągłego przypominania sobie o sprawiedliwości Bożej, co prowadzi do życia w zgodzie z Jego nakazami i unikania tego, co ściąga Jego gniew.